سنتز نانوذره اکسید نیکل به روش سل-ژل و کاربرد آن برای حذف پنی سیلین G

آلودگی آب در منابع سطحی و زیر زمینی می تواند مشکلاتی برای سلامتی انسان ایجاد نماید. با توجه به کمبود آب و بروز مشکلات زیست محیطی که در نتیجه تخلیه فاضلاب ها و پساب ها به آب های پذیرنده ایجاد شده است، تصفیه فاضلاب و بررسی امکان استفاده مجدد از آن مهم است(1).

مواد دارویی از لحاظ الودگی محیط زیست ،به اندازه سایر الاینده ها مثل افت کش ها وعلف کش ها قدمت ندارد ولی در طی دهه اخیر با افزایش استفاده از دارو و باالطبع افزایش تولید مواد دارویی توجه متخصصان محیظ زیست را به خود جذب کرده است (2, 3)برخی مطالعات نشان داده که مقادیر قابل توجهی از این ترکیبات و متابولیت های انها به عنوان زائدات وارد پساب شده و تصفیه ان قبل از تخلیه به محیط زیست ضروری بنظر میرسد(4).

بیش از 65 درصد مصرف انتی بیوتیک ها در جهان و 6/32 درصد مصرف آنها در ایران، به گروه بتا لاکتام (پنی سیلین، آموکسی سیلین و آمپی سیلین) تعلق دارد که پنی سیلین پرمصرف ترین آنهاست (5). پنی سیلین یک آنتی بیوتیک رایج است که برای درمان انواع گوناگونی از عفونت های باکتریایی نظیر عفونت گوش میانی، گلودرد، ذات الریه، سینوزیت و عفونت های دستگاه ادراری تجویز می شود.حدود30 تا90 درصد از دوز داده شده می تواند در حالت غیر قابل تجزیه باقی مانده و به عنوان یک  ترکیب فعال دفع شوند (6). این ترکیب در میان مواد دارویی دارای کمترین متابولیسم بوده، بطوری که پس از مصرف آن حدود 10-20 درصد جذب بدن شده و 80 تا 90 درصد از طریق ادرار و مدفوع بصورت تغییر نیافته به محیط زیست تخلیه می شود (7)

آنتی بیوتیک در محیط های ابی به مقدار بسیار کمی تجزیه نمیشوند و مقادیر باقیمانده میتوانند به اکوسیستم ابزی برسند، لذا اهمیت ویژه ای نسبت به سایر آنتی بیوتیک ها برای حذف برخوردار است (8-10). غلظت سیپروفلوکساسین در فاضلاب و اب های سطحی از یک میکروگرم در لیتر و در پساب بیمارستان بیش از 150میکروگرم در لیتر و در کارخانه داروسازی 31 میلی گرم در لیتر شناسایی شده است(11-12) استاندارد قابل قبول سازمان حفاظت محیط زیست برای حضور آنتی بیوتیک ها در پساب 1 میلی گرم در لیتر می باشد(13-17) بدین منظور از روش های مختلفی برای حذف مانند رسوب گیری شیمیایی و منعقد شدن، رسوب گیری فسفاتی، تبادل یونی، فرایندهای غشایی و روش های تثبیت کردن و جذب سطحی استفاده می شود(18-20) حذف و تصفیه زیستی آنتی بیوتک ها به دلیل وجود حلقه پایدار نفتول (به عنوان ساختار اصلی) و سمیت آن برای میکرو ارگانیسم ها و همچنین تجزیه پذیری زیستی کم آن ها مشکل است(21-24(

در ﺳﺎﻟﻬﺎی اﺧﯿﺮ ﻣﻮاد ﻧﺎﻧﻮﺳﺎﺧﺘﺎر ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺪاوم ﺗﻮﺟﻪ زﯾﺎدی را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﻠﺐ ﮐﺮده اﻧﺪ. اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﺧﻮاص ﺟﺬاب و ﻣﻨﺤﺼﺮ  ﺑﻪ ﻓﺮد آﻧﻬﺎ و ﻧﯿﺰ ﮐﺎرﺑﺮدﻫﺎی ﺑﺮﺗﺮﺷﺎن ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﺘﺎﻫﺎی ﻏﯿﺮ ﻧﺎﻧﻮی آﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. درﻣﯿﺎن ﻧﺎﻧﻮ ﻣﻮاد ﻣﺨﺘﻠﻒ، اﮐﺴﯿﺪﻫﺎی  ﻓﻠﺰی از ﻧﻈﺮ ﺻﻨﻌﺘﯽ و ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژﯾﮑﯽ ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻓﺰاﯾﻨﺪه ای ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ اﯾﻦ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﺧﻮاص ﺟﺎﻟﺐ آﻧﻬﺎ ﻧﻈﯿﺮ ﺧﻮاص ﻧﻮری، ﻣﻐﻨﺎﻃﯿﺴﯽ، اﻟﮑﺘﺮﯾﮑﯽ وﺧﻮاص ﮐﺎﺗﺎﻟﯿﮑﯽ) ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺧﻮاص ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻧﻈﯿﺮ اﺳﺘﺤﮑﺎم ﻣﮑﺎﻧﯿﮑﯽ، ﭘﺎﯾﺪاری ﺣﺮارﺗﯽ و ﺧﻮاص ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ آﻧﻬﺎﺳﺖ(21)

ﻧﺎﻧﻮاﮐﺴﯿﺪﻫﺎی ﻓﻠﺰات واﺳﻄﻪ از ﻃﺮﯾﻖ روﺷﻬﺎی ﻣﺘﻨﻮﻋﯽ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺷﺪه اﻧﺪ. روﺷﻬﺎﯾﯽ ﻧﻈﯿﺮ: ﭘﯿﺮوﻟﯿﺰ دراﺛﺮ اﻣﻮاج ﻣﺎﻓﻮق ﺻﻮرت رﺳﻮﺑﮕﺬاری ﮐﻨﺘﺮل ﺷﺪه ﻣﺎﯾﻊ رﺳﻮﺑﮕﺬاری اﻟﮑﺘﺮﯾﮑﯽ -رﺳﻮب ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﺑﺨﺎر- روش ﺳﻞ- ژل ﮐﺎﻫﺶ ﻧﻤﮑﻬﺎی ﻓﻠﺰی و ﺳﭙﺲ اﮐﺴﺎﯾﺶ ذرات ﻓﻠﺰی  و ﻓﺮﺳﺎﯾﺶ ﻟﯿﺰری  می باشد.(22)

وﯾﮋﮔﯿﻬﺎی ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﻧﺎﻧﻮذرات اﮐﺴﯿﺪ ﻧﯿﮑﻞ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ آﻧﻬﺎ راﺟﻬﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻫﺎی ﻣﺘﻨﻮﻋﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﮐﺎﺗﺪﻫﺎی ﺑﺎﺗﺮی ﻫا،  ﺳﻨﺴﻮرﻫﺎ، ﮐﺎﺗﺎﻟﯿﺰورﻫﺎ وﻏﯿﺮه ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮد. از انجائیکه مطاعات بسیار اندکی در مورد حذف آنتی بیوتیک و آلاینده های آلی دیگر با نانوذره نیکل انجام شده است (20). بنابراین این مطالعه با هدف جذب  پنی سیلین توسط نانوذره اکسید نیکل سنتز شده از فاضلابهای دارویی می باشد همچنین در این مطالعه ایزوترمهای و سینتیک های داده های تعادلی نیز محاسبه شد 

در بررسی که تحت عنوان کاربرد نانولوله کربنی چند جداره  برای حذف آموکسی سیلین   از محلولهای آبی انجام گرفته است نتایج حاصله نشان دهنده آن است که ماکزیمم جذب آموکسی سیلین  در PH برابر با 3 اتفاق می افتد و با افزایش دما میزان جذب افزایش یافته و بهترین ایزوترم و سینتیک جذب برای داده های تعادلی ایزوترم لانگمیر و سینتیک واکنش درجه دو می‌باشد  و بیشترین جذب برابر با 710 میلی گرم به ازای هر گرم جاذب است. همچنین با افزایش مقدار اولیه آموکسی سیلین  میزان کلی جذب توسط جاذب افزایش می یابد (23)

در بررسی دیگری که تحت عنوان جذب آموکسی سیلین بوسیله کربن فعال  از محلولهای آبی  صورت گرفته است نتایج حاصله نشان دهنده آن است میزان حذف 86% در غلظت 50 میلی گرم در لیتر اتفاق می افتذ و شرایط بهینه برای جذب  PH برابر با  6 و زمان تماس 60 دقیقه و دز جاذب 1.6 گرم در لیتر می باشد همچنین نتایج نشان می دهد که با افزایش غلظت بیومس از 2/0 به  1.6 گرم در لیتر  درصد حذف از 45 درصد به 86درصد میرسد درحالیکه مقدار جذب از 69.9 میلی گرم به ازای هر گرم جاذب به 6.74 می رسد و بهترین ایزوترم و سینتیک جذب برای داده های تعادلی ایزوترم لانگمیر و سینتیک واکنش درجه دو می‌باشد  (24)

در بررسی دیگری که تحت عنوان حذف آمپی سیلین توسط نانوذره اصلاح شده انجام گرفت. نتایج حاصله نشان داد در زمان تماس بهینه 90 دقیقه،  در دز جاذب 1 گرم در لیتر، PH برابر با 3 میزان حذف 4/92 درصد می باشد  همچنین با افزایش دز جاذب میزان کلی جذب افزایش می یابد ولی در کل ظرفیت جذب جذب کاهش پیدا می کند همچنین بهترین سینیک برای سرعت واکنش، سینتیک درجه دو می باشد. میزان جذب بیشتر با مدل جذب لانگمیر مطابقت دارد  (25)

در بررسی دیگری که تحت عنوان جذب آنتی بیوتیک آموکسی سیلین توسط بنتونیت انجام گرفته است نتایج  حاصله نشان دهنده آن است که ماکزیمم حذف در pH  برابر با 3 بطور کلی زیاد و 2/35 میلی گرم به ازای هر گرم جاذب خواهد بود که با مدل لانگمیر مطابقت می کند همچنین نشان داده شده است که با افزایش غلظت آموکسی سیلین میزان جذب توسط جاذب کاهش پیدا می کند و غلظت مورد آزمایش از 10 تا 100 میلی گرم در لیتر متغیر می باشد و بیشترین مفدار جذب در غلظت 10 میلی گرم اتفاق می افتد  (26)

در بررسی دیگری که تحت عنوان جذب آنتی بیوتیک پنی سیلین توسط  جاذب عدسک آبی انجام گرفته است.در این مطالعه تاثیر پارامترهای مختلف مثل زمان تماس، pH ، غلظت اولیه پنی سیلین و دز بیومس بر عملکرد جاذب بررسی شد. نمو‌نه‌ها با دو بار تکرار مورد آزمون قرار گرفتند و مدلهای مختلف ایزوترم و سرعت واکنش جذب از طریق مقایسه ضریب رگرسیون تحلیل شد.  نتایج نشان داد که سطح ویژه جاذب 5/32 متر‌مربع در هر گرم جاذب می‌باشد. حداکثر جذب پنی سیلین در pH برابر با 3 و دز جاذب 4 گرم در لیتر و زمان تماس 75 دقیقه بدست آمد. با افزایش غلظت ‌بیس‌فنل‌ از  10 تا 200 میلی‌گرم در لیتر، کارایی حذف، از حدود 99% به 65% کاهش یافت. نتایج مطالعه جذب بیشترین همبستگی را با مدل لانگمیر و سنتیک درجه دو نشان داد. همچنین وقتی دما از 20 تا 50 درجه سانتی‌گراد افزایش یافت ظرفیت جذب نیز از 11/31 میلی گرم به ازای هر گرم جاذب به 82/41 گرم به ازای جاذب رسید. (27)

• آیا  زمان تماس های مختلف در تعیین حالت بهینه حذف آنتی بیوتیک پنی سیلین با استفاده از نانوذره اکسید نیکل تاثیرگذار است؟
• آیا غلظت های مختلف آنتی بیوتیک در تعیین حالت بهینه حذف پنی سیلین با استفاده از نانوذره اکسید نیکل تاثیرگذار است؟
• آیا دوزهای مختلف جاذب در تعیین حالت بهینه حذف پنی سیلین با استفاده از نانوذره اکسید نیکل تاثیرگذار است؟
• آیا pH های مختلف در تعیین حالت بهینه حذف پنی سیلین با استفاده از نانوذره اکسید نیکل تاثیرگذار است؟

• تعیین حالت بهینه درصد جذب آنتی بیوتیک پنی سیلین  از محلولهای آبی توسط نانوذره اکسید نیکل در زمان تماس های مختلف
• تعیین حالت بهینه  درصد جذب آنتی بیوتیک پنی سیلین  از محلولهای آبی توسط نانوذره اکسید نیکل   در غلظت های آنتی بیوتیک  مختلف
• تعیین حالت بهینه  درصد جذب آنتی بیوتیک پنی سیلین  از محلولهای آبی توسط نانوذره اکسید نیکل  در دوزهای جاذب  مختلف
• تعیین حالت بهینه درصد جذب آنتی بیوتیک پنی سیلین  از محلولهای آبی با استفاده از  نانوذره اکسید نیکل  در PH های مختلف

آب و فاضلاب- وزارت نیرو

پنی سیلین از دسته ی آنتی بیوتیک های کینولینی است که در درمان بعضی عفونت ها ازجمله عفونت های تنفسی، ادراری، پروستات، گوارشی، مفصلی و استخوانی و برخی از عفونت های تناسلی کاربرد دارد.

تجربی ازمایشگاهی

نمونه های سنتتیک درست شده در آزمایشگاه که از محلول استوک پنی سیلین ساخته می شود 

طراحی آزمایشات بصورت سیستم RSM انجام خواهد شد که برابر با 29 ران خواهد بود 

سطح مورد مطالعه برای دما بین 30 تا 90 دقیقه

برای پی اچ بین 3 تا 11

برای غلظت آنبی بیوتیک بین 5 تا 50 میلی گرن در لیتر

برای دوز جاذب بین 0.2 تا 0.6 گرم در لیتر

روش نمونه برداری بصورت غیر احتمالی در دسترس می باشد که بعد از انجام فرایند، نمونه ها برداشته شده و پس از آماده سازی غلظت آلاینده با استفاده از دستگاه اسپکتروفتومتر اندازه‌گیری خواهد شد.

پس از انجام فرایند در هر مرحله، نمونه‌های حاصل مورد آزمایش قرار خواهد گرفت و مقدار آنتی بیوتیک باقیمانده با استفاده از دستگاه اسپکتروفتومتری  در طول موج 280 نانومتر بدست خواهد آمد. در نهایت نمودار های مربوطه بر حسب درصد حذف رسم خواهد شد

نانوذره اکسید نیکل به روش سل ژل  تهیه خواهد شد (20)  این مطالعه تجربی در سال 99 در آزمایشگاه تحقیقات شیمی محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی زاهدان انجام خواهد شد. در این تحقیق از نانوذره اکسید نیکل با قطر ذرات کوچک تر از  50نانومتر استفاده خواهد شد.  پنی سیلین جی با درجه خلوص 99 درصد از شرکت سیگما آلدریچ  تهیه خواهد شد. تمامی آزمایش های های جذب به صورت تجربی کاربردی در مقیاس آزمایشگاهی و به صورت جریان ناپیوسته انجام خواهد شد. برای تهیه نمونه ها، ابتدا محلول استوک پنی سیلین جی با غلظت 500 میلیگرم بر لیتراز حل کردن 0.5 گرم پودر پنی سیلین جی در 1000 متر میلی لیتر اب مقطر آماده خوهد شد.

آماده‌سازی محلول آبی: در این مطالعه محلول استوک1000 میلی گرم در لیتر رتگ پنی سیلین با انحلال ا گرم در یک لیتر آب دو بار تقطیر تهیه خواهد شد. سپس محلول‌های نمونه به حجم 100 میلی‌لیتر و دارای غلظت‌های مشخص پنی سیلین از طریق رقیق‌کردن محلول استوک در ارلن های 100 لیتری آماده می شود. جهت تنظیم  pHاز محلول اسید کلریدریک و هیدروکسید سدیم 1/0 نرمال استفاده خواهد شد.

روش انجام آزمایشات: این مطالعه تجربی بوده و به صورت ناپیوسته در ارلن هایی به حجم 100 میلی بر روی شیکر انجام می شود .آزمایشات بصورت ناپیوسته و با تغییر  فاکتور زمان تماس،  pH  ، غلظت اولیه پنی سیلین (میلی‌گرم در لیتر) و دز جاذب  صورت خواهد  گرفت. به منظور تعیین زمان تماس بر میزان ظرفیت جذب، مقدار مشخصی از جاذب را در 100 میلی‌لیتر محلول پنی سیلین  با غلظت و pH و دمای معین قرار داده خواهد شد  سپس نمونه‌ها بر روی شیکر گذاشته و سرعت اختلاط (120 دور در دقیقه) تنظیم خواهد شد و در زمان تماس‌های مختلف موردنظر، نمونه از روی شیکر برداشته شده و صاف سازی خواهد شد. نمونه صاف شده جهت سنجش مقدار پنی سیلین باقی مانده مورد استفاده قرار گرفت. 

آزمایشات واجذب: برای انجام آزمایشات مربوط به این قسمت، ظروفی که در آنها قبلا جذب صورت گرفته را با استفاده از صافی 45/0 میکرون فیلتر کرده و نانوذره اکسید نیکل روی فیلتر را با آب مقطر شسته و در ظروف 250 میلی در تماس با اسید هیدروکلریدریک 5/0 مولار و  آب مقطر قرار خواهیم داد.  نمونه آماده شده را بر روی شیکر به مدت 90 دقیقه قرار داده و سپس نمونه مورد نظر را دوباره فیلتر کرده و با استفاده از دستگاه اسپکتروفتومتر میزان پنی سیلین نمونه را قرائت می‌کنیم. 

برای تعیین معنی داری و میزان تاثیر هر پارامتر از f-vaule , p-value و ANOVA استفاده می شود

همچنین برای گزارش نتایج از میانگین و انحراف معیار و ضریب تغییرات استفاده خواهد شد 

دفترچه راهنمای عمومی آزمودنی انسانی

1. در پژوهش‌های پزشکی که ممکن است به محیط زیست آسیب برسانند، باید احتیاط‌های لازم در جهت حفظ و نگهداری و عدم آسیب رسانی به محیط ریست انجام گیرد.
2. کمیته‌ی اخلاق در پژوهش علاوه بر بررسی و تصویب طرح‌نامه و دستورالعمل، این حق را دارد که طرح‌‌ها را در حین و بعد از اجرا را از نظر رعایت ملاحظات اخلاقی مورد پایش قرار دهد. اطلاعات و مدارکی که برای پایش از سوی کمیته‌ی اخلاق درخواست می‌شود، باید از سوی پژوهشگران در اختیار این کمیته گذاشته شود.
3. گزارش‌ها و مقالات حاصل از پژوهش‌هایی که مفاد این راهنما را نقض کرده‌اند، نباید برای انتشار پذیرفته شوند.
4. روش پژوهش نباید با ارزش‌های احتماعی، فرهنگی و دینی  جامعه در تناقض باشد.

ندارد

سنتز -نانوذره اکسید نیکل -سل-ژل - پنی سیلین G

1. Balarak D, Mostafapour FK. Batch Equilibrium, Kinetics and Thermodynamics Study of Sulfamethoxazole Antibiotics Onto Azolla filiculoides as a Novel Biosorbent. British journal of pharmaceutical research. 2016; 13(2);1-14.

2.    Garoma T, Umamaheshwar SH, Mumper A. Removal of sulfadiazine, sulfamethizole, sulfamethoxazole, and sulfathiazole from aqueous solution by ozonation. Chemosphere. 2010;79;814–20.

3.        Alexy R, Kumpel T, Kummerer K. Assessment  of degradation of 18 antibiotics in the closed bottle test. Chemosphere; 2004 ; 57, 505–512.

4.       Choi KJ, Kim SG, Kim SH. Removal of antibiotics by coagulation and granular activated carbon filtration. J. Hazard. Mater.2008; 151;38–43.

5.      Lanhua Hu L, Flanders PM,  Penney L. Miller PL, Timothy J. Strathmann TJ. Oxidation of sulfamethoxazole and related antimicrobial agents by TiO2 photocatalysisWater Research 2007;41(12); 2612-26.

6.        Yu F, Li Y, Han S, Jie Ma J. Adsorptive removal of antibiotics from aqueous solution using carbon Materials. Chemosphere. 2016;153;365–385.

7.   Muchohi SN, Thuo N, Karisa J, Muturi A, Kokwaro GO, Maitland K. Determination of ciprofloxacin in human plasma using high-performance liquid chromatography coupled with fluorescence detection: application to a population pharmacokinetics study in children with severe malnutrition. Journal of Chromatography B. 2011;879(2):146-52.

8.   Ji Y, Ferronato C, Salvador A, Yang X, Chovelon J-M. Degradation of ciprofloxacin and sulfamethoxazole by ferrous-activated persulfate: Implications for remediation of groundwater contaminated by antibiotics. Science of the Total Environment. 2014;472:800-8.

9.     Wu S, Zhao X, Li Y, Zhao C, Du Q, Sun J, et al. Adsorption of ciprofloxacin onto biocomposite fibers of graphene oxide/calcium alginate. Chemical Engineering Journal. 2013;230:389-95.

10.   Sun SP, Hatton TA, Chung T-S. Hyperbranched polyethyleneimine induced cross-linking of polyamide− imide nanofiltration hollow fiber membranes for effective removal of ciprofloxacin. Environmental science & technology. 2011;45(9):4003-9.

11.       Liao R, Yu Z, Gao N, Peng P. Oxidative transformation of ciprofloxacin in the presence of manganese oxide. Ecology and Environmental Sciences. 2011;20(6/7):1143-6.

12.       Van Doorslaer X, Demeestere K, Heynderickx PM, Van Langenhove H, Dewulf J. UV-A and UV-C induced photolytic and photocatalytic degradation of aqueous ciprofloxacin and moxifloxacin: reaction kinetics and role of adsorption. Applied Catalysis B: Environmental. 2011;101(3):540-7.

13.       Carabineiro S, Thavorn-Amornsri T, Pereira M, Serp P, Figueiredo J. Comparison between activated carbon, carbon xerogel and carbon nanotubes for the adsorption of the antibiotic ciprofloxacin. Catalysis Today. 2012;186(1):29-34.

14.       Zhang C-L, Qiao G-L, Zhao F, Wang Y. Thermodynamic and kinetic parameters of ciprofloxacin adsorption onto modified coal fly ash from aqueous solution. Journal of Molecular Liquids. 2011;163(1):53-6.

15.       Rakshit S, Sarkar D, Elzinga EJ, Punamiya P, Datta R. Mechanisms of ciprofloxacin removal by nano-sized magnetite. Journal of hazardous materials. 2013;246:221-6.

16.      Balarak D, Mostafapour FK, Joghataei A. Experimental and Kinetic Studies on Penicillin G Adsorption by Lemna minor. British Journal of Pharmaceutical Research.2016; 9(5): 1-10.

17.    Aksu Z, Tunc O. Application of biosorption for Penicillin G removal: Comparison with activated carbon. Process Biochemistry. 2005;40(2):831-47.

18.   Balarak D, Mahdavi Y,  Maleki A, Daraei H and Sadeghi S. Studies on the Removal of Amoxicillin by Single Walled Carbon Nanotubes. British Journal of Pharmaceutical Research. 2016;10(4): 1-9.

19.     Garoma T, Umamaheshwar SH, Mumper A. Removal of sulfadiazine, sulfamethizole, sulfamethoxazole, and sulfathiazole from aqueous solution by ozonation. Chemosphere. 2010;79; 814–20.

20.   Balarak D, Mostafapour FK, Bazrafshan E, Saleh, Tawfik A. Studies on the adsorption of amoxicillin on multi-wall carbon nanotubes. 1599-1606.

21.     Zhang W, He G, Gao P, Chen G: Development and characterization of composite nanofiltration membranes and their application in concentration of antibiotics. Sep Purif Technol 2003, 30:27–35

22.     Zhu XD, Wang  YJ,  Sun RJ, Zhou DM. Photocatalytic degradation of tetracycline in aqueous solution by nanosized TiO2. Chemosphere. 2013; 92; 925–93-99

23.  samadi  MT,  Shokoohi R, Araghchian M. Amoxicillin Removal from Aquatic Solutions Using Multi-Walled Carbon Nanotubes. J Mazandaran Univ Med Sci 2014, 24(117): 103-115

24. Alahabadi A, Adsorption potential of the activated carbon for the removal amoxicillin from water.sabzevar university of medical science j.2014;20(4).17-25

25. Andi KR, Maria J, Alfin K.. modified ponorogo bentonite for the removal of ampicilin from wastewater. Journal of Hazardous Materials. 2011;190(1-3):1001-1008

26. Shuang XZ,  Zhou Y, Xiaoying J.  The removal of amoxicillin from wastewater using organobentonite. Journal of Environmental Management. 2013;129(15):569-576

27. Balarak D, Mostafapour FK  and Joghataei A. Experimental and Kinetic Studies on Penicillin G  Adsorption by Lemna minor. British Journal of Pharmaceutical Research.2016; 9(5): 1-10.

ندارد