تجزیه فتوکاتالیستی اموکسی سیلین توسط نانوکامپوسیت مغناطیسی CuFe2O4/مونت موریلنت

امروزه یکی از مشکلاتی که سیستم های بهداشتی در جهان با آن مواجه هستند، استفاده بیش از حد از داروها و دفع نادرست باقیمانده استفاده نشده است [1]. در سال های اخیر و با پیشرفت علوم پزشکی و فارماکولوژی و همچنین در نتیجه افزایش روزافزون جمعیت، میزان تولید ترکیبات پزشکی به ویژه آنتی بیوتیک ها افزایش یافته است [2]. آنتی بیوتیک ها از اهمیت ویژه ای برخوردارند و از جمله داروهایی هستند که به طور گسترده برای اهداف پزشکی در زمینه های انسانی و دامپزشکی استفاده می شود. علاوه بر این، آنها نیز به مقدار کم به عنوان محرک رشد به خوراک دام اضافه می شوند [3]. اموکسی سیلین یکی از مهم ترین و پرمصرف ترین آنتی بیوتیک ها است [4]. وجود اتم های فلوراید در ترکیب این آنتی بیوتیک باعث پایداری آن در محیط شده است [5]. مطالعات نشان داده اند که غلظت انتی بیوتیک ها در محدوده ng/L تا mg/L در آب های سطحی و در غلظت های بالای 50 میلی گرم در لیتر در فاضلاب دارویی تشخیص داده شده است [6]. از اثرات نامطلوب وجود آنتی بیوتیک در آب آشامیدنی می توان به سردرد، اسهال، عصبی بودن، لرزش، حالت تهوع، استفراغ و آلرژی اشاره کرد. در صورت غلظت بالا، این علائم می تواند منجر به عوارض جانبی جدی از جمله نارسایی حاد کلیه و افزایش آنزیم های کبدی شود. علاوه بر این، آنها می توانند بر فتوسنتز گیاهان آبزی تأثیر بگذارند [7]. با این حال، بیشتر آنتی بیوتیک ها پس از تجویز متابولیزه نمی شوند، به این معنی که مواد دفع شده فعالیت دارویی خود را حفظ می کنند و می توانند بیشتر در محیط دفع شوند. انتشار طولانی مدت آنتی بیوتیک های کم دوز در محیط منجر به مقاومت ضد باکتریایی باکتری های حساس می شود [8]. علاوه بر این، ژن‌های مقاوم به دارو ممکن است ایجاد شده و با محیط تعامل داشته باشند و تهدیدی بالقوه برای ایمنی محیط‌زیست و سلامت انسان باشند [9]. متأسفانه، فرآیند سنتی تصفیه آب ممکن است شرایط لازم برای حذف موثر آلودگی آنتی بیوتیکی را برآورده نکند. یافتن روشی کارآمد، سازگار با محیط زیست و ارزان برای تصفیه فاضلاب مملو از آنتی بیوتیک های باقیمانده یکی از موضوعات بسیار مهم نه تنها در زمینه کنترل آلودگی، بلکه برای حفاظت از سلامت انسان و دام است.

برای مکانیسم تخریب فوتوکاتالیستی با استفاده از نور UV، تعدادی از مطالعات نشان داده‌اند که OH• توسط واکنش‌های شیمیایی روی فوتوکاتالیست تشکیل می‌شود [10]. فرآیندهای اکسیداسیون فوتوکاتالیستی توسط اکسیدهای فلزی در سال های اخیر در حذف آلاینده های آلی و عوامل میکروبی مورد توجه ویژه قرار گرفته است. مکانیسم این فرآیندها تابش اشعه ماوراء بنفش به مواد نیمه هادی و به دنبال آن تحریک الکترون ها از باند ظرفیت به نوار رسانایی است [11]. تحریک الکترونی باعث تولید رادیکال های هیدروکسیل در محلول های آبی می شود. همچنین با حرکت الکترون ها از نوار ظرفیت به نوار رسانایی، حفره هایی در باند ظرفیت ایجاد می شود که بسیار فعال هستند و می توانند به طور مستقیم با آلاینده های آلی جذب شده بر روی سطوح کاتالیزور یا به طور غیرمستقیم از طریق تشکیل رادیکال های هیدروکسیل واکنش دهند. علاوه بر رادیکال‌های هیدروکسیل، کاهش اکسیژن رادیکال‌هایی به نام آنیون‌های سوپراکسید تولید می‌کند که نقش مهمی در تخریب مولکول‌های آلی دارند [12، 13].

در مقایسه با رادیکال های هیدروکسیل (HO•؛ E0 = 1.9-2.7 eV)، رادیکال های سولفات (SO4•-؛ E0 = 2.5-3.1 eV) دارای مزایای بیشتری مانند پتانسیل ردوکس بالاتر، نیمه عمر طولانی تر و محدوده pH وسیع تر هستند(14). بنابراین، به دلیل این مزایا، رادیکال سولفات به طور گسترده ای در فرآیند اکسیداسیون پیشرفته استفاده می شود. به طور کلی، SO4•- توسط پراکسی مونو سولفات (PMS) و پرسولفات (PS) تولید می شود (15). در مقایسه با PMS، PS حلالیت بالاتر، پایداری بهتر و هزینه کمتری دارد و منبع بهتری از SO4 است. گرما و تشعشع راه های خوبی برای فعال کردن PS و تولید بیشتر SO4•- هستند(15).  با این حال، هزینه بالا و شرایط دشوار فعال‌سازی، کاربرد این روش‌ها را در مقیاس بزرگ‌تر و کاربردی‌تر محدود می‌کند (16). در عوض، روش اکسیداسیون کاتالیزوری ناهمگن یک اقدام متقابل بالقوه برای این مشکلات است. فریت های اسپینل (MFe2O4؛ M = Co، Cu، Mn، Zn، Ni) با هزینه کم و راندمان بالای کاتالیزور ناهمگن و جداسازی مغناطیسی آسان از محلول آبی مشخص می شوند (17-20)..

مونت موریلونیت (MMT) یک خاک رس معدنی آلومینوسیلیکات چند لایه است که می توان آن را در دو نوع 2: 1 و اسمکتیت های دو وجهی طبقه بندی کرد. ساختار بلوری از چندین لایه تشکیل شده است و هر لایه از یک ورق آلومینا Al3+ هشت ضلعی با دو ورقه سیلیکا Si4+ چهار ضلعی در بین آنها تشکیل شده است(21). لایه های آب بین لایه ای در خاک رس حاوی کاتیون های محلول واقع در بین ورقه های آلومینوسیلیکات منبسط شده است. MMT با توجه به ساختار خاص خود دارای سطح بزرگ، ظرفیت تبادل کاتیونی بالا و ظرفیت انبساط صاف است. MMT با خواص مطلوب و کم هزینه خود، یک ماده حمایتی مناسب برای اهداف مختلف نانوذرات است (22). در سال های اخیر، نمک آمونیوم چهارتایی اصلاح شده (QAC) مونت موریلونیت آلی به دلیل ویژگی های برجسته ای که در بالا ذکر شد، توجه محققان را به خود جلب کرده است

به نظر ما ترکیب CuFe₂O₄ و مونتموریلونیت، مونت موریلونیت را مغناطیسی کرده و بازیابی آن را آسان می کند و به مونت موریلونیت خاصیت کاتالیزوری می دهد و از طرف دیگر باعث بهبود CuFe2O4 فرآیند کاتالیزوری با افزایش سطح جذب و جلوگیری از تجمع می شود.  [23]. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف ارزیابی عملکرد کاتالیزور CuFe2O4/MMT نسبت به تخریب اموکسی سیلین در فرآیند سونوفوتوکاتالیستی است. تأثیر پارامترهای عملیاتی مانند pH اولیه، کاتالیزور دوز، زمان واکنش، غلظت اولیه اموکسی سیلین، شدت تابش UV و فرکانس مورد بررسی قرار گرفت.

آیا  زمان تماس های مختلف بر روی تجزیه فتوکاتالیستی اموکسی سیلین  بوسیله نانوکامپوسیت مغناطیسی مونت موریلنت تاثیر دارد؟

آیا  غلظت های مختلف اموکسی سیلین    بر روی تجزیه فتوکاتالیستی اموکسی سیلین  بوسیله نانوکامپوسیت مغناطیسی مونت موریلنت تاثیر دارد؟

آیا  شدت تابش های مختلف UV بر روی تجزیه فتوکاتالیستی اموکسی سیلین بوسیله نانوکامپوسیت مغناطیسی مونت موریلنت تاثیر دارد؟

آیا  مقدار نانوذره  بر روی تجزیه فتوکاتالیستی  اموکسی سیلین  بوسیله نانوکامپوسیت مغناطیسی مونت موریلنت تاثیر دارد؟

آیا  PH  های مختلف بر روی تجزیه فتوکاتالیستی اموکسی سیلین  بوسیله نانوکامپوسیت مغناطیسی مونت موریلنت تاثیر دارد؟

بررسی تجزیه فتوکاتالیستی اموکسی سیلین توسط نانوکامپوسیت مغناطیسی مونت موریلنت

برآورد در صد حذف اموکسی سیلین بوسیله نانوکامپوسیت مغناطیسی مونت موریلنت  در زمان تماس های مختلف.

برآورد در صد حذف اموکسی سیلین  بوسیله نانوکامپوسیت مغناطیسی مونت موریلنت  در غلظت های مختلف  اموکسی سیلین  

برآورد در صد حذف اموکسی سیلین  بوسیله نانوکامپوسیت مغناطیسی مونت موریلنت  در تابش های مختلف UV

برآورد در صد حذف اموکسی سیلین  بوسیله نانوکامپوسیت مغناطیسی مونت موریلنت  در PH  های مختلف

برآورد در صد اموکسی سیلین  بوسیله نانوکامپوسیت مغناطیسی مونت موریلنت  در دوزهای مختلف نانوذره

وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی

اموکسی سیلین: اموکسی سیلین یک‌ داروی‌ ضدمیکروبی‌ رایج‌ است‌ که‌ در درمان‌ عفونت‌های‌ گوناگون‌ از قبیل‌ عفونت‌ پوست‌ و بافت‌های‌ نرم‌، برونشیت‌، سینه‌پهلو ( پنومونی‌ )، عفونت‌های‌ دستگاه‌ ادراری‌، گاستروانتریت‌ (اسهال‌ شدید)، و نیز عفونت‌های‌ کلامیدیایی‌ و گنوره‌ای‌ (مثل‌ سوزاک ‌) به‌کار می‌رود.

تجربی ازمایشگاهی

نمونه های آزمایشگاهی سنتیک ساخته شده در آزمایشگاه

طراحی آزمایشات بصورت سیستم RSM انجام خواهد شد که برابر با 29 ران خواهد بود 

سطح مورد مطالعه برای دما بین 30 تا 90 دقیقه

برای پی اچ بین 3 تا 11

برای غلظت آنبی بیوتیک بین 5 تا 50 میلی گرن در لیتر

برای دوز جاذب بین 0.2 تا 0.6 گرم در لیتر

روش نمونه برداری بصورت غیر احتمالی در دسترس می باشد که بعد از انجام فرایند، نمونه ها برداشته شده و پس از آماده سازی غلظت آلاینده با استفاده از دستگاه اسپکتروفتومتر اندازه‌گیری خواهد شد.

پس از انجام فرایند در هر مرحله، نمونه‌های حاصل مورد آزمایش قرار خواهد گرفت و مقدار اموکسی سیلین باقیمانده با استفاده از دستگاه اسپکتروفتومتری بدست خواهد آمد. در نهایت نمودار های مربوطه بر حسب درصد حذف رسم خواهد شد

شرح آزمایش: این مطالعه از نوع تجربی- کاربردی می‌باشد که به صورت ناپیوسته در مقیاس آزمایشگاهی، در دمای محیط آزمایشگاه انجام خواهد گرفت. در این آزمایش کلیه مواد شیمیایی ساخت شرکت سیگما با گرید آزمایشگاهی و درجه خلوص بالا  مورد استفاده قرار خواهد گرفت.  عمل هم زنی نمونه ها با استفاده از همزن مغناطیسی با سرعت 180 دور در دقیقه انجام خواهد شد. جهت تنظیم pH از اسیدکلریدریک و سود یک دهم نرمال  استفاده خواهد شد.

مشخصات پایلوت:

راکتور از دو قسمت تشکیل شده است 1- محفظه اصلی (محفظه واکنش): که دارای حجم مفیدی برابر با 500 میلی لیتر خواهد بود که کل مراحل آزمایش در آن انجام خواهد گرفت. 2 – محفظه ثانویه: که محفظه اصلی را در بر گرفته و برای کاهش دمای حاصل از تابش لامپ UV، توسط جریان مداوم آب است. لامپ UV مستقیما در بالای محفظه واکنش قرار داده شد و دیواره خارجی راکتور توسط فویل آلومینیم پوشانده خواهد شد.

جهت تهیه محلول استوک با توجه به واحد استاندار جهانی آنتی بیوتیک مقدار مشخصی جهت تهیه غلظت معین از آن استفاده خواهد شد. نمونه تهیه شده درون یخچال نگهداری خواهد شد. جهت کاهش خطای آزمایشگاهی محلول استوک  به صورت هفتگی تهیه می شود.

از محلول استوک جهت تهیه غلظت های میانی استفاده خواهد شد آزمایشات در چند مرحله زیر اجرا خواهد شد.

تعیین pH بهینه : در این مرحله با ثابت نگه داشتن متغیرهای دوز نانو ذره، زمان تماس، غلظت آنتی‌بیوتیک‌ها و شدت لامپ UV و تنظیم pH نمونه در رنج های (3 تا 11)، اثر PH  را در حذف آنتی بیوتیک بررسی خواهد شد. با استفاده از محلول استوک، غلظت 25 میلی گرم در لیتر را تهیه نموده، داخل بشر ریخته و درون راکتور قرار خواهیم داد. pH را با استفاده از اسید کلریدریک و سود تنظیم نموده و مقدار گرم نانو را اضافه نموده و در معرض لامپ UV با شدت 15 وات در زمان تماس 60 دقیقه قرار خواهیم داد. در انتهای زمان ماند، مقدار باقیمانده ی آنتی بیوتیک اندازه‌گیری خواهد شد

تعیین دوز بهینه نانوذره اکسید نیکل: پس از تعیین pH بهینه، غلظت 25 میلی گرم در لیتر آنتی بیوتیک را از محلول استوک تهیه خواهیم نمود و pH را با استفاده از اسید کلریدریک یا سود در حد pH بهینه بدست آمده از مرحله قبل تنظیم نموده و مقادیر مختلف نانو در نمونه های تهیه شده اضافه کرده و در راکتور قرار خواهیم داد و در معرض لامپ UV با شدت 15 وات و در زمان تماس 60 دقیقه قرار خواهیم داد. در انتهای زمان ماند مشخص شده، غلظت آنتی بیوتیک خروجی را تعیین می نماییم. که در این شرایط نقطه ای که دارای بیشترین درصد حذف باشد بعنوان نقطه بهینه انتخاب خواهد شد.

تعیین زمان تماس بهینه: در این مرحله با استفاده از pH بهینه و نانوذره بدست آمده از مراحل قبل و متغیر گرفتن زمان تماس، زمان تماس بهینه را بدست خواهیم آورد. همانند مراحل قبل از محلول استوک و 20 میلی گرم در لیتر آنتی بیوتیک تهیه خواهیم کرد و در داخل بشر ریخته و با استفاده از اسید کلریدریک و سود، pH را به حد بهینه خواهیم رساند و مقدار بهینه نانو ذره را به آن اضافه کرده، در داخل راکتور قرار خواهیم داد و در زمان تماس های مختلف در معرض لامپ UV قرار خواهیم داد. برای هر زمان به همین طریق عمل کرده و در نهایت با استفاده از تعیین آنتی بیوتیک خروجی زمان بهینه که برابر با بیشترین حذف باشد را انتخاب می کنیم

 تعیین غلظت بهینه آنتی بیوتیک: در این مرحله با ثابت در نظر گرفتن pH ، دوز نانوذره و زمان تماس بهینه بدست آمده در مراحل قبل، میزان غلظت بهینه آنتی‌بیوتیک را بدست می آوریم. به این ترتیب که، غلظتهای مختلف از آنتی بیوتیک  را تهیه خواهیم کرد و متغیرهای ثابت را بر روی آنها اعمال می‌کنیم و بعد از قرار دادن نمونه ها در راکتور حاوی UV  با زمان تماس بهینه قرار خواهیم داد.

تعیین توان تابشی بهینه: در این مرحله با ثابت در نظر گرفتن pH ، دوز نانوذره، غلظت بهینه آنتی‌بیوتیک‌ها و زمان تماس بهینه بدست آمده در مراحل قبل، میزان توان بهینه تابش فرابنفش را بدست خواهیم آورد. به این ترتیب که، غلظت آنتی بیوتیک بهینه را خواهیم ساخت و متغیرهای ثابت را بر روی آنها اعمال خواهیم کرد  و بعد از قرار دادن نمونه در راکتور با زمان تماس بهینه، در معرض تابش اشعه ماورا فرابنفش به ترتیب با توان تابشی 8 و 15 و 30 وات قرار خواهد گرفت.

برای تعیین غلظت آنتی بیوتیک در نمونه ها از دستگاه اسپکتروفتومتر و برای فاضلاب بیمارستانی از دستگاه hplc  استفاده خواهد شد. برای تعیین طول موج مناسب با استفاده از غلظت معین آنتی بیوتیک، بهترین طول موج انتخاب خواهد شد. با استفاده از منحنی استاندارد و فرمول زیر، میزان راندمان حذف آنتی بیوتیک را محاسبه می کنیم و بالاترین عدد را به عنوان بهینه متغیر هر مرحله در نظر می‌گیریم.

               η = C0-C1/C0×100                                                                      

C0: غلظت ورودی آنتی بیوتیک آنتی‌بیوتیک‌ها

C0: غلظت خروجی آنتی بیوتیک آنتی‌بیوتیک‌ها

η :درصد راندمان حذف آنتی بیوتیک آنتی‌بیوتیک‌ها

برای تعیین معنی داری و میزان تاثیر هر پارامتر از f-vaule , p-value و ANOVA استفاده می شود همچنین برای گزارش نتایج از میانگین و انحراف معیار و ضریب تغییرات استفاده خواهد شد  

دفترچه راهنمای عمومی اخلاق در پروهشهای علوم پزشکی دارای آزمونهای انسانی

در پژوهش‌های پزشکی که ممکن است به محیط زیست آسیب برسانند، باید احتیاط‌های لازم در جهت حفظ و نگهداری و عدم آسیب رسانی به محیط ریست انجام گیرد.

کمیته‌ی اخلاق در پژوهش علاوه بر بررسی و تصویب طرح‌نامه و دستورالعمل، این حق را دارد که طرح‌‌ها را در حین و بعد از اجرا را از نظر رعایت ملاحظات اخلاقی مورد پایش قرار دهد. اطلاعات و مدارکی که برای پایش از سوی کمیته‌ی اخلاق درخواست می‌شود، باید از سوی پژوهشگران در اختیار این کمیته گذاشته شود.

گزارش‌ها و مقالات حاصل از پژوهش‌هایی که مفاد این راهنما را نقض کرده‌اند، نباید برای انتشار پذیرفته شوند.

روش پژوهش نباید با ارزش‌های احتماعی، فرهنگی و دینی  جامعه در تناقض باشد.

ندارد

تجزیه فتوکاتالیستی- اموکسی سیلین -نانوکامپوسیت مغناطیسی مونت موریلنت

1. Al-Musawi, T.J., Mahvi, A.H., Khatibi, A.D., Balarak, D. Effective adsorption of ciprofloxacin antibiotic using powdered activated carbon magnetized by iron(III) oxide magnetic nanoparticles. Journal of Porous Materials, 2021, 28(3), pp. 835–852
2.   Zhao Y, Tong F, Gu X, Gu C, Wang X, Zhang Y. Insights into tetracycline adsorption onto goethite: Experiments and modeling. Science of the Total Environment 2014; 470:19-25.
3. Rostamian R, Behnejad H. A comparative adsorption study of sulfamethoxazole onto graphene and graphene oxide nanosheets through equilibrium, kinetic and thermodynamic modeling. Proc Safety Environ Prot. 2016; 102:20-29.
4. Ahmadi S, Banach A, Kord Mostafapour F. Study survey of cupric oxide nanoparticles in removal efficiency of ciprofloxacin antibiotic from aqueous solution: Adsorption isotherm study. Desal. Water Treat. 2017; 89; 297-303.
5. Parsa JB, Panah TM, Chianeh FN. Removal of ciprofloxacin from aqueous solution by continuous flow electro-coagulation process, Korean J Chem Eng. 2016;33:893-901.
6. Peng X, Hu F, Dai H, Xiong Q. Study of the adsorption mechanism of ciprofloxacin antibiotics onto graphitic ordered mesoporous carbons. J. Taiwan Inst. Chem. Eng.2016; 8; 1–10.
7. Balarak, D., Baniasadi, M., Lee, S.-M., Shim, M.J. Ciprofloxacin adsorption onto azolla filiculoides activated carbon from aqueous solutions. Desalination and Water Treatment, 2021, 218, pp. 444–453
8. Wang F, Yang B, Wang H, Song Q, Tan F, Cao Y. Removal of ciprofloxacin from aqueous solution by a magnetic chitosan grafted graphene oxide composite. J Mol Liq. 2016; 222:188–194.
9.  Li M, Shu D, Jiang L. Cu (II)-influenced adsorption of ciprofloxacin from aqueous solutions by magnetic graphene oxide/nitrilotriacetic acid nanocomposite: competition and enhancement mechanisms. Chem Eng J. 2017; 319:219–228.
10. Danalıoğlu ST, Bayazit SS, Kuyumcu OK, Salam MA. Efficient removal of antibiotics by a novel magnetic adsorbent: magnetic activated carbon/chitosan (MACC) nanocomposite. J Mol Liq. 2017; 240; 589–596.
11. Li S, Zhang X, Huang Y. Zeolitic imidazolate framework-8 derived nanoporous carbon as an effective and recyclable adsorbent for removal of ciprofloxacin antibiotics from water. J Hazard Mater. 2017; 321:711–719.
12. Carabineiro A, Amornsri T, Pereira F, Figueiredo L. Adsorption of ciprofloxacin on surface modified carbon materials. Water Res. 2011; 45, 4583-91.
13. Azarpira H, Mahdavi Y, Khaleghi O. Thermodynamic Studies on the Removal of Metronidazole Antibiotic by Multi-Walled Carbon Nanotubes. Pharm Lett. 2016: 8(11):107-113.
14.   Hu D and L. Wang, Adsorption of amoxicillin onto quaternized cellulose from flax noil: Kinetic, equilibrium and thermodynamic study. J Taiwan Inst Chem Eng. 2016; 64, 227-234.
15. Balarak, D., Mahvi, A.H., Shim, M.J., Lee, S.-M. Adsorption of ciprofloxacin from aqueous solution onto synthesized NiO: Isotherm, kinetic and thermodynamic studies. Desalination and Water Treatment, 2021, 212, pp. 390–40
16. Balarak D, Mostafapour FK. Photocatalytic degradation of amoxicillin using UV/Synthesized NiO from pharmaceutical wastewater. Indonesian J Chem. 2019; 19(1), 211-218.
17. Wen, X.J.; Niu, C.G.; Guo, H.; Zhang, L.; Liang, C.; Zeng, G.M. Photocatalytic degradation of levofloxacin by ternary Ag₂CO₃/CeO₂/AgBr photocatalyst under visible-light irradiation: Degradation pathways, mineralization ability, and an accelerated interfacial charge transfer process study. J. Catal. 2018, 358, 211–223.
18. Al-Musawi, T.J., Rajiv, P., Mengelizadeh, N., Sadat Arghavan, F., Balarak, D. Photocatalytic efficiency of CuNiFe2O4 nanoparticles loaded on multi-walled carbon nanotubes as a novel photocatalyst for ampicillin degradation Journal of Molecular Liquids, 2021, 337, 116470
19. Hamdi El Najjar, N.; Touffet, A.; Deborde, M.; Journel, R.; Leitner, N.K.V. Levofloxacin oxidation by ozone and hydroxyl radicals: Kinetic study, transformation products and toxicity. Chemosphere 2013, 93, 604–611.
20. M.V. Bagal, P.R. Gogate, Degradation of diclofenac sodium using combined processes based on hydrodynamic cavitation and heterogeneous photocatalysis, Ultrason. Sonochem. 21 (2014) 1035–1043.
21. C. Balaji, V.S. Moholkar, A.B. Pandit, M. Ashokkumar, Mechanistic investigations on sonophotocatalytic degradation of textile dyes with surfaceactive solutes, Ind. Eng. Chem. Res. 50 (2011) 11485–11494.
22. Gholami P, Khataee A, Vahid B, Karimi A, Golizadeh M, Ritala M. Sonophotocatalytic degradation of sulfadiazine by integration of microfibrillated carboxymethyl cellulose with Zn-Cu-Mg mixed metal hydroxide/g-C3N4 composite. Separation and Purification Technology. 2020;245: 116866.
23. Rad TS, Ansarian Z, Soltani RDC, Khataee A, Orooji Y, Vafaei F. Sonophotocatalytic activities of FeCuMg and CrCuMg LDHs: Influencing factors, antibacterial effects, and intermediate determination. Journal of Hazardous Materials. 2020;399: 123062.

ندارد