اثر ارتباط واریانت های rs2287499 و rs1042522 بر سطح بیان و فولدینگ پروتئین TP53 در مکانیسم بیماری زایی سندرم تخمدان پلی کیستیک. تجزیه و تحلیل insilico.

سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) یک اختلال غدد درون ریز شایع است که با اختلال در تخمک گذاری مزمن و فراوانی بیش از حد آندروژن مشخص می شود  و شیوع آن در سراسر جهان از 6 تا 21 درصد بسته به معیارهای تشخیصی متغیر است . با استفاده از پایگاه‌های اطلاعاتی و نرم‌ افزار بیوانفورماتیک آنلاین، تغییرات پروتئین کدگذاری شده حاصل از این واریانت ها و شدت یا کاهش بیان این پروتئین را شناسایی و مقایسه می کنیم. برای استخراج توالی ها و برای شناسایی واریانت ها از پایگاه داده NCBI استفاده می شود. ساختارهای پروتئینی نیز با نرم افزار Swiss Model و Phyre2  و تغییرات بیان ژنی با PROMO مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد.

Polycystic ovary syndrome (PCOS) is a common endocrine disorder characterized by chronic ovulation disorder and androgen excess, and its worldwide prevalence ranges from 6 to 21% depending on the diagnostic criteria. Using databases and online bioinformatics software, we identify and compare the changes in the coded protein resulting from these variants and the intensity or decrease in the expression of this protein. The NCBI database is used to extract sequences and to identify variants. Protein structures are also analyzed with Swiss Model and Phyre2 software and gene expression changes with PROMO.

سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) یک اختلال غدد درون ریز شایع است که با اختلال در تخمک گذاری مزمن و فراوانی بیش از حد آندروژن مشخص می شود  و شیوع آن در سراسر جهان از 6 تا 21 درصد بسته به معیارهای تشخیصی متغیر است (1). در بین زنان در ایران، شیوع این بیماری  7/1تا 14/6 درصد گزارش شده است (2).این بیماری می‌تواند کیفیت زندگی زنان را در طول سال‌های باروری تحت تأثیر منفی قرار دهد و پس از رسیدن به یائسگی در خطر کلی مرگ آن ها نقش داشته باشد (3). اختلالات قلبی عروقی (CVDs)، دیابت غیر وابسته به انسولین (NIDDM)، بدخیمی های آندومتر، و اختلالات روانی-اجتماعی همگی با PCOS مرتبط هستند (4). اصلی ترین تظاهرات بالینی PCOS شامل قاعدگی غیرطبیعی، هیرسوتیسم، آکنه، ناباروری و چاقی است (5). درصورتیکه زنان 2 مورد از 3 معیار ( الیگومنوره / آمنوره، هیپرآندروژنیسم و وجود PCO  در سونوگرافی ) را داشته باشند، به عنوان PCOS تشخیص داده می‌شوند (6). PCOS  معمولا با هیپرانسولینمی و چاقی همراه است. حدود 30-60% از بیماران PCOS  از چاقی رنج می‌برند و حدود 95% از آن ها مقاومت به انسولین دارند (7).

درمان PCOS بسته به شدت و عوامل همراه آن در بیماران مختلف، متفاوت است. درمان استاندارد PCOS همراه با بی نظمی قاعدگی و هیپرآندروژنیسم، مصرف قرص های ضد بارداری به صورت خوراکی است. به طور همزمان، ویژگی های متابولیک با متفورمین، دارویی که برای کاهش سطح قند خون در دیابت نوع دوم استفاده می‌شود، مدیریت می‌شوند. اگرچه این داروها موثرهستند، اما دارو باید به طور منظم مصرف شود و ممکن است عوارض جانبی خفیف تا شدید داشته باشد. از طرفی این داروها مشکل را ریشه ای درمان نمی‌کنند و فقط علائم را کاهش می‌دهند. بنابراین یک برنامه درمانی که PCOS  را درمان می‌کند و دارای اثر طولانی مدت است، مورد نیاز است (6).

پاتوژنز و علل بروز PCOS هنوز به طور کامل مشخص نشده است اما مطالعات نشان می‌دهند که این یک بیماری چند عاملی است و عوامل مختلفی مانند مقاومت به انسولین، هیپرآندروژنیسم، عوامل محیطی، ژنتیکی و اپی ژنتیکی و سبک زندگی در بروز آن نقش دارند (8). ژن های آینده نگر متعددی به عنوان عوامل خطر PCOS کشف شده اند و مطالعات ژنتیکی بیشماری برای شناسایی پلی مورفیسم های تک نوکلئوتیدی (SNPs) که بر حساسیت PCOS در جمعیت های مختلف تأثیر می گذارد، انجام شده است (9, 10). در این ارتباط، همبستگی بین خطر PCOS و SNPهای واقع در ژن‌های رزیستین و آدیپونکتین، گیرنده انسولین (INSR)، CYP17A1 ، LHCGR ، THADA ، INS ، IRS1 ، IRS2 ، PPAR-G ، CAPN10 و... در مطالعات اخیر مورد بررسی قرار گرفته اند (11-14). یک سلول قبل از تقسیم  شدن و تکثیر یک سری مراحل به نام چرخه سلولی را طی می کند. نقاط بازرسی چرخه سلولی[1] (CPs) نظارت بر درستی و تنظیم پیشرفت چرخه سلولی را برعهده دارند و نقاط تنظیمی ضروری برای تقسیم سلول هستند (15). ژن های سرکوبگر تومور [2](TSGs) که به عنوان آنتی انکوژن نیز شناخته می شوند، نوعی ژن هستند که با کنترل CP ها تقسیم سلولی را مهار می کنند و یا ممکن است مسئول فعال سازی مکانیسم های مرگ سلولی باشند (16, 17). تغییرات در تنظیم کننده های TSG یا CPs ممکن است در بیماری های مختلف مانند فرآیندهای نئوپلاستیک و کارسینوم آندومتر رخ دهد (18). رتینوبلاستوما (Rb)، p53، فسفاتاز و همولوگ تنسین حذف شده روی کروموزوم دهم (PTEN) پروتئین‌های سرکوبگر تومور حیاتی هستند که از نظر عملکردی با تغییرات پس از ترجمه (PTMs) مرتبط و کنترل می‌شوند (19). جالب توجه است، TSGها ممکن است برای اسپرم زایی و اووژنز طبیعی نیز مورد نیاز باشند و پلی مورفیسم های تک نوکلئوتیدی در TSGها با گامتوژنز ناقص زن و مرد مرتبط هستند (20). تومور پروتئین 53 (TP53)، همراه با اعضای خانواده اش p63 و p73، عضوی از TSG ها هستند که فعالیت سلولی را برای افزایش بقا تعدیل می کنند. عناصر پاسخ DNA به عنوان مکان های اتصال برای p53 عمل می کنند و به آن اجازه می دهند بیان ژن های دخیل در سرکوب تومور را تنظیم کند. اگرچه p53 به‌خاطر نقش آن در پیشگیری از سرطان تحقیقات گسترده‌ای روی آن انجام شده است، اما اطلاعات کمی در مورد نحوه مشارکت آن در عملکردهای طبیعی سلولی وجود دارد (21). بر اساس یک فرضیه، استروئیدوژنز و مرگ سلولی برنامه‌ریزی‌شده در سلول‌های گرانولوزا را می‌توان با همکاری نوع وحشی p53 با سیگنال‌های تولید شده توسط cAMP القا کرد (22). تا حدودی، ماتریکس خارج سلولی[3] (ECM) در سرکوب کردن ژن سرکوبگر تومور p53 که آپوپتوز سلول های گرانولوزای اولیه را واسطه گری می کند، نقش دارد) (23). گمانه زنی های بیشتری وجود دارد مبنی بر اینکه مسیرهای مرگ سلولی Fas/FasL و  p53مسئول کنترل آپوپتوز سلول های گرانولوزا ، با توقف چرخه سلولی در G1/S و خروج از G0 به فاز A0 چرخه سلولی هستند (24). اختلال در سیگنال دهی p53/Rb و تغییر سیگنال FOXL2 نیز به عنوان محرک های احتمالی رشد بیش از حد سلول های گرانولوزا پیشنهاد شده اند (25). این گزارش‌ها نقش p53 را در القای مرگ سلولی در سلول‌های گرانولوزای تخمدان برجسته کرده‌اند. این مهم است زیرا پاتوژنز PCOS با تغییرات در آپوپتوز و تکثیر سلول های گرانولوزا (به عنوان مثال، تنظیم منفی عوامل آپوپتوتیک و تنظیم مثبت فاکتورهای بقای سلول) همراه است (26). ژن TP53  روی کروموزوم 17 انسان قرار دارد و از 10 اینترون و 11 اگزون تشکیل شده است (27). جهش در این ژن به عنوان یک رخداد سوماتیک شایع در سرطان شناخته شده است و تفسیر آن ها توجه تعداد زیادی از کاربران پایگاه داده مرورگر ژنوم را به خود جلب کرده است (28). به نظر می رسد SNP ها و از دست دادن آلل ها مکانیسم های اولیه غیرفعال سازی TP53 هستند، در حالی که غیرفعال سازی توسط پروتئین های ویروسی یا سلولی نیز امکان پذیر است (29). بر این اساس، نشان داده شده است که فعالیت رونویسی پروتئین p53 می تواند توسط تغییرات TP53 اگزونیک یا اینترونیک به خطر بیفتد، که می تواند اثرات گسترده ای بر مسیرهای سلولی مختلف، از جمله ترمیم DNA، اتوفاژی و آپوپتوز داشته باشد (30). ژن P53 یکی از مهم ترین ژن های سرکوب کننده تومور است که در بیش از 50 درصد سرطان های انسانی و اختلالات متابولیک  جهش یافته است. سرطان خون، سرطان سینه و سرطان معده و روده بزرگ  و بیماری متابولیک و چند عاملی PCOS هر کدام درصدی از واریانت های ژن P53 را دارند و شناسایی این واریانت ها می تواند راه موثری در تشخیص به موقع و درمان هدفمند این بیماری ها باشد. در این طرح به بررسی دو واریانت مهم در ژن P53 و تاثیرات آن در اختلال PCOS پرداخته و با استفاده از پایگاه‌های اطلاعاتی و نرم‌افزار بیوانفورماتیک آنلاین، تغییرات پروتئین کدگذاری شده حاصل از این واریانت ها و شدت یا کاهش بیان این پروتئین را شناسایی و مقایسه می کنیم. برای استخراج توالی ها و برای شناسایی واریانت ها از پایگاه داده NCBI استفاده می شود. ساختارهای پروتئینی نیز با نرم افزار Swiss Model و Phyre2  و تغییرات بیان ژنی با PROMO مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. درک تاثیرات واریانت ها بر نحوه بیان و عملکرد پروتئین TP53 می تواند پژوهشگران را به درمان یا کنترل اختلالاتی همچون PCOS امیدوار کند.

مروری بر مطالعات گذشته

• JM Schildkraut و همکاران در سال 2009 طی مطالعه ای ارزیابی کردند که آیا پلی‌مورفیسم‌ها در ناحیه کدکننده TP53 با خطر سرطان تهاجمی تخمدان مرتبط هستند یا خیر. جامعه مورد مطالعه شامل 5206 مورد سرطان تهاجمی تخمدان (2829 مورد سروز) و 8790 مورد شاهد ،از 13 مطالعه موردی شاهدی بودند. پنج SNP ارتباط قابل توجهی با ریسک ابتلا به بیماری در یک یا چند مورد از تحقیقات نشان دادند. تجزیه و تحلیل ها ارتباط با سرطان‌های مهاجم سروزی را برای دو SNP همبسته (=r2   0.62) تأیید کردند:rs2287498 (median per allele OR, 1.30; 95% PI, 1.07–1.57) و rs12951053 (median per allele OR, 1.19; 95% PI, 1.01–1.38). تجزیه و تحلیل سایر زیرگروه های بافت شناسی ارتباط مشابهی را با اندومتریوئید نشان داد، اما نه با سرطان های موسینوس یا سلول شفاف. این مطالعه بزرگ شواهدی آماری برای افزایش اندک در خطر سرطان تخمدان مرتبط با واریانت های رایج در ناحیه TP53 ارائه می‌کند (31).
• Biglari-Zadeh و همکاران در سال 2023 ،ارتباط بین پلی مورفیسم های ژنتیکی (rs17880604 ، rs1625895 و rs1042522) در ژن تنظیم کننده چرخه سلولی TP53 و سندرم تخمدان پلی کیستیک را در 200 بیمار PCOS و 200 زن سالم مورد بررسی قرار دادند. طی مطالعه آن ها، ارتباط مثبتی بین TP53 rs1042522 و خطر ابتلا به PCOS تحت الگوهای ژنتیکی codominant heterozygous و overdominant مشاهده شد (odds ratio > 1). درنهایت آن ها دریافتند که SNP های ژن TP53به شدت با خطر PCOS در زنان جنوب شرق ایران ارتباط دارد و تشخیص بیمارانی که در معرض خطر بالای ابتلا به این بیماری متابولیک هستند، اگر این SNP ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرند، ممکن است آسان تر باشد (32).

واریانت rs1042522  روی فولدینگ پروتئین TP53 اثر دارد یا خیر؟

واریانت rs2287499 روی تنظیم بیان ژن TP53 اثر دارد یا خیر؟

ارزیابی ارتباط واریانت های rs2287499 و rs1042522 بر سطح بیان و فولدینگ پروتئین TP53 در مکانیسم بیماری زایی سندرم تخمدان پلی کیستیک

تعیین اثر واریانت rs1042522  روی فولدینگ پروتئین TP53

تعیین اثر واریانت rs2287499 روی تنظیم بیان ژن TP53

دانشگاه علوم پزشکی زاهدان

ارزیابی ارتباط واریانت های rs2287499 و rs1042522 بر سطح بیان و فولدینگ پروتئین TP53 در مکانیسم بیماری زایی سندرم تخمدان پلی کیستیک

سندرم تخمدان پلی کیستیک : شایع ‌ترین اختلالات غدد درون‌ریز (آندوکرینوپاتی) در زنان و شایع ‌ترین علت نازایی ناشی از عدم تخمک‌گذاری می ‌باشد. نامگذاری این سندرم به دلیل وجود تخمدان ‌های بزرگ محتوی تعداد زیادی کیست کوچک (در اغلب زنان مبتلا و نه در همه) است که در لایه بیرونی هر تخمدان قرار گرفته‌ است.

توصیفی تحلیلی

بر اساس مشخصات پلی مورفیسم گزارش شده در جمعیت های جهانی در مرجع NCBI تحلیل و توصیف ما انجام می گیرد. و معیار ما فقط نوع تغییر یا واریانت ذکر شده است.

مطالعه ما حجم نمونه ندارد.

نمونه گیری ندارد.

پایگاه داده NCBI 

با استفاده از پایگاه‌های اطلاعاتی و نرم‌افزار بیوانفورماتیک آنلاین، تغییرات پروتئین کدگذاری شده حاصل از این واریانت ها و شدت یا کاهش بیان این پروتئین را شناسایی و مقایسه می کنیم. برای استخراج توالی ها و برای شناسایی واریانت ها از پایگاه داده NCBI استفاده می شود. ساختارهای پروتئینی نیز با نرم افزار Swiss Model و Phyre2  و تغییرات بیان ژنی با PROMO مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد.

ساختارهای پروتئینی نیز با نرم افزار Swiss Model و Phyre2  و تغییرات بیان ژنی با PROMO مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد.

در این مطالعه کدهای 1,8,10,11,14,25,28و31 از راهنمای عمومی اخلاق در پژوهش‌های علوم پزشکی دارای آزمودنی انسانی در جمهوری اسلامی ایران به شرح زیر استفاده می شود.1-هدف پژوهش ارتقاء سلامت انسان خواهد بود8-روش انجام پژوهش منطبق بر اصول علمی است10-پژوهش به صورت پروپوزال ارائه می شود11-کمیته اخلاق طرح حاضر را مورد پایش قرار می دهد14-تغییر احتمالی در نحوه انجام پژوهش به اطلاع کمیته اخلاق دانشگاه خواهد رسید.25-پژوهشگر اصول راز داری را رعایت خواهد کرد.28-نتایج پژوهش به طور صادقانه منتشر خواهد شد. پژوهش‌ فعلی بر روی آزمودنی انسانی با هدف بررسی یا تشخیص استعداد ابتلا به بیماری‌ انجام خواهد شد (کد 1-2-) پژوهش حاضر در بر دارنده اهداف به‌نژادی (کد 2-1)، شبیه سازی (2-2-)، تبعیض (2-3-) و نقض کرامت انسانی یا حقوق و آزادی‌های بنیادین انسان (2-4) نخواهد بود.(کد 5) و نتایج آن در اختیار جامعه قرار می گیرد (کد 13).

بدون محدودیت است. چون دیتابیس ها آزاد و رایگان هستند.

سندرم تخمدان پلی کیستیک، بیوانفورماتیک، TP53

1.            Zhao H, Zhang J, Cheng X, Nie X, He BJJoOR. Insulin resistance in polycystic ovary syndrome across various tissues: An updated review of pathogenesis, evaluation, and treatment. 2023;16(1):9.

2.            تارا ا, مریم مم. تغییرات اپی ژنتیکی عمده در سندرم تخمدان پلی کیستیک. 2022.

3.            Carmina E, Lobo RAJTjoce, metabolism. Polycystic ovary syndrome (PCOS): arguably the most common endocrinopathy is associated with significant morbidity in women. 1999;84(6):1897-9.

4.            Barber TM, McCarthy M, Wass J, Franks SJCe. Obesity and polycystic ovary syndrome. 2006;65(2):137-45.

5.            Tong C, Wu Y, Zhang L, Yu YJFiE. Insulin resistance, autophagy and apoptosis in patients with polycystic ovary syndrome: Association with PI3K signaling pathway. 2022;13:1091147.

6.            Prayitno GD, Lestari K, Sartika CR, Djuwantono T, Widjaya A, Muharam R, et al. Potential of Mesenchymal Stem Cells and Their Secretomes in Decreasing Inflammation Markers in Polycystic Ovary Syndrome Treatment: A Systematic Review. 2022;10(1):3.

7.            Rakic D, Jakovljevic V, Jovic N, Bicanin Ilic M, Dimitrijevic A, Vulovic T, et al. The Potential of SGLT-2 Inhibitors in the Treatment of Polycystic Ovary Syndrome: The Current Status and Future Perspectives. 2023;11(4):998.

8.            Di Lorenzo M, Cacciapuoti N, Lonardo M, Nasti G, Gautiero C, Belfiore A, et al. Pathophysiology and Nutritional Approaches in Polycystic Ovary Syndrome (PCOS): A Comprehensive Review. 2023:1-18.

9.            Ajmal N, Khan SZ, Shaikh RJEjoo, gynecology, X rb. Polycystic ovary syndrome (PCOS) and genetic predisposition: A review article. 2019;3:100060.

10.          Kosova G, Urbanek M. Genetics of the polycystic ovary syndrome. Molecular and cellular endocrinology. 2013;373(1-2):29-38.

11.          Baba T, Endo T, Sata F, Nagasawa K, Honnma H, Kitajima Y, et al. The contributions of resistin and adiponectin gene single nucleotide polymorphisms to the genetic risk for polycystic ovary syndrome in a Japanese population. 2009;25(8):498-503.

12.          Lee E-J, Oh B, Lee J-Y, Kimm K, Lee S-H, Baek K-HJF, et al. A novel single nucleotide polymorphism of INSR gene for polycystic ovary syndrome. 2008;89(5):1213-20.

13.          Park J-M, Lee E-J, Ramakrishna S, Cha D-H, Baek K-HJIJoMM. Association study for single nucleotide polymorphisms in the CYP17A1 gene and polycystic ovary syndrome. 2008;22(2):249-54.

14.          Thangavelu M, Godla UR, Paul SF, Maddaly RJJog. Single-nucleotide polymorphism of INS, INSR, IRS1, IRS2, PPAR-G and CAPN10 genes in the pathogenesis of polycystic ovary syndrome. 2017;96:87-96.

15.          Abreu Velez AM, Howard MS. Tumor-suppressor Genes, Cell Cycle Regulatory Checkpoints, and the Skin. North American journal of medical sciences. 2015;7(5):176-88.

16.          Naik VG, Adhyaru P, Gudigenavar AJCCIJ. Tumor suppressor genes in oral cancer. 2015;4(6):697-702.

17.          Li D, You Y, Bi F-F, Zhang T-N, Jiao J, Wang T-R, et al. Autophagy is activated in the ovarian tissue of polycystic ovary syndrome. 2018;155(1):85-92.

18.          Stavropoulos A, Varras M, Vasilakaki T, Varra VK, Tsavari A, Varra FN, et al. Expression of p53 and PTEN in human primary endometrial carcinomas: Clinicopathological and immunohistochemical analysis and study of their concomitant expression. 2019;17(5):4575-89.

19.          Chen L, Liu S, Tao YJSt, therapy t. Regulating tumor suppressor genes: post-translational modifications. 2020;5(1):90.

20.          Hershlag A, Peyser A, Bristow SL, Puig O, Pollock A, Niknazar M, et al. The potential impact of tumor suppressor genes on human gametogenesis: a case-control study. 2020;37:341-6.

21.          Kang H-J, Rosenwaks ZJF, Sterility. p53 and reproduction. 2018;109(1):39-43.

22.          Keren-Tal I, Suh B-S, Dantes A, Lindner S, Oren M, Amsterdam AJEcr. Involvement of p53 expression in cAMP-mediated apoptosis in immortalized granulosa cells. 1995;218(1):283-95.

23.          Hosokawa K, Aharoni D, Dantes A, Shaulian E, Schere-Levy C, Atzmon R, et al. Modulation of Mdm2 expression and p53-induced apoptosis in immortalized human ovarian granulosa cells. 1998;139(11):4688-700.

24.          Kim J-M, Yoon Y-D, Tsang BKJE. Involvement of the Fas/Fas ligand system in p53-mediated granulosa cell apoptosis during follicular development and atresia. 1999;140(5):2307-17.

25.          Cluzet V, Devillers MM, Petit F, Chauvin S, Francois CM, Giton F, et al. Aberrant granulosa cell-fate related to inactivated p53/Rb signaling contributes to granulosa cell tumors and to FOXL2 downregulation in the mouse ovary. 2020;39(9):1875-90.

26.          Das M, Djahanbakhch O, Hacihanefioglu B, Saridogan E, Ikram M, Ghali L, et al. Granulosa cell survival and proliferation are altered in polycystic ovary syndrome. 2008;93(3):881-7.

27.          Marzetti E, Calvani R, Tosato M, Cesari M, Di Bari M, Cherubini A, et al. Sarcopenia: an overview. 2017;29:11-7.

28.          Bouaoun L, Sonkin D, Ardin M, Hollstein M, Byrnes G, Zavadil J, et al. TP53 variations in human cancers: new lessons from the IARC TP53 database and genomics data. 2016;37(9):865-76.

29.          Tommasino M, Accardi R, Caldeira S, Dong W, Malanchi I, Smet A, et al. The role of TP53 in Cervical carcinogenesis. 2003;21(3):307-12.

30.          Olivier M, Eeles R, Hollstein M, Khan MA, Harris CC, Hainaut PJHm. The IARC TP53 database: new online mutation analysis and recommendations to users. 2002;19(6):607-14.

31.          Schildkraut JM, Goode EL, Clyde MA, Iversen ES, Moorman PG, Berchuck A, et al. Single nucleotide polymorphisms in the TP53 region and susceptibility to invasive epithelial ovarian cancer. Cancer research. 2009;69(6):2349-57.

32.          Biglari-Zadeh G, Sargazi S, Mohammadi M, Ghasemi M, Majidpour M, Saravani R, et al. Relationship Between Genetic Polymorphisms in Cell Cycle Regulatory Gene TP53 and Polycystic Ovarian Syndrome: A Case-Control Study and In Silico Analyses. Biochemical genetics. 2023;61(5):1827-49.

در مطالعه فعلی، ارتباط بیوانفورماتیک وقوع یکسری پلی مورفیسم های ژنی بر فراوانی سندرم تخمدان پلی کیستیک به تفکیک مورد ارزیابی قرار می گیرد. بدیهی است شناخت اثرات مولکولی این جایگاه های ژنی می تواند به افزایش درک پژوهشگران از مکانیسم های مولکولی دخیل در بروز این بیماری کمک کند. و راه را برای ادامه تحقیقات روشن تر سازد.

مطالعه بر پایه اطلاعات بیوانفوماتیک است و هیچگونه خون گیری و مداخله انسانی ندارد.

مزایا این طرح ویژه مخاطبین آن یعنی پژوهشگران حوزه درمان اختلالات زنان است و به پیشرفت بینش جامعه علمی نسبت به شناخت علت ها و نحوه  بروز و پیشرفت اختلال مورد نظر کمک می کند.

مطالعه بر پایه اطلاعات بیوانفوماتیک است و هیچگونه عوارض جانبی ندارد.

مطالعه بر پایه اطلاعات بیوانفوماتیک است و هیچگونه عوارض جانبی ندارد.

این پژوهش غیر هزینه بر است.

روش های جایگزین مناسب توسط مجری طرح اقدام می گردد

تمامی اطلاعات از دیتا سرور های قابل دسترس آزاد بر مبنای بانک های جهانی استخراج می شود. و هیچگونه محرمانگی در اطلاعات وجود ندارد

به پرسش های پژوهشگران پاسخ داده خواهد شد

مطالعه بر پایه اطلاعات بیوانفوماتیک است و هیچگونه آزمودنی وارد مطالعه نمی شود.

مطالعه بر پایه اطلاعات بیوانفوماتیک است و  مستقیما با هیچ فردی یا اطلاعات هویتی شخصی مواجه نیستیم

نمونه گیری ندارد