مقایسه تاثیر سه روش آموزش بحث در گروه های کوچک و ایفای نقش، با روش سنتی بر خودکارامدی دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی زاهدان در سال 1403

مقدمه: یادگیری واقعی متضمن استفاده از روش های تدریس مناسبی است که باعث می شود دانشجویان باعلاقه در فعالیت های یادگیری درگیر شده و تجارب یادگیری مفیدی را کسب کنند. باتوجه به این موارد تجدید نظر در روش های سنتی تدریس و استفاده از سبک های نوین ضروری به نظر می رسد. بنابراین این مطالعه با هدف مقایسه تاثیر دو روش آموزش بحث در گروه های و ایفای نقش بر خودکارامدی دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی زاهدان در سال 1403 انجام خواهد شد.

روش کار: این مطالعه از نوع نیمه تجربی بر روی 60 نفر از دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی زاهدان که معیار ورود به مطالعه را دارند انجام خواهد گرفت. نمونه ها با استفاده از کارت های رنگی در سه گروه کنترل، مداخله 1 (بحث در گروه های کوچک) و مداخله 2 (ایفای نقش) قرار خواهند گرفت. دانشجویانی که کارت قرمز را انتخاب کرده بودند در گروه ایفای نقش قرار می گیرند.در  این گروه دانشجویان به گروه های 5-6 نفره تقسیم می شوند و سپس از آنان خواسته می شود موضوعاتی را برای آموزش به بیماران بر اساس علاقه خود و راهنمایی پژوهشگر انتخاب کنند و سپس گروه ها به نوشتن سناریو تشویق می شوند. دانشجویان پس از اصلاح سناریوهای تهیه شده تمرینات عملی را در اتاق پراتیک با توجه به نقش های گوناگون از جمله مددجو، خانواده وی، پرستار و سایر اعضای تیم درمان انجام خواهند داد. در گروه بحث گروهی دانشجویان به گروه های 5-6 نفری تقسیم می شوند در هر گروه در مورد آموزش های لازم برای کودکان با بیماری های مختلف به صورت گروهی و با مشورت هم استخراج خواهند کرد. دانشجویان گروه کنترل طی این مدت آموزش مرسوم دانشکده را دریافت خواهند کرد.

introduction: Real learning involves the use of appropriate teaching methods that make students interested in engaging in activities and gain beneficial use. According to these cases, there is a need to revise the traditional teaching methods and use new styles. Therefore, this study will be conducted with the aim of comparing two methods of teaching discussion in groups and playing a role on the .self-efficacy of nursing students of Zahedan University of Medical Sciences in 2024.

Methods: This semi-experimental study will be conducted on 60 nursing students of Zahedan University of Medical Sciences who meet the inclusion criteria. Using colored cards, the samples will be placed in three control groups, intervention 1 (discussion in small groups) and intervention 2 (role play). The students who chose the red card are placed in the role-playing group. In this group, the students are divided into groups of 5-6 people and then they are asked to teach subjects to the patients based on their interest and the guidance of the researcher. choose and then the groups are encouraged to write the scenario. After modifying the prepared scenarios, the students will perform practical exercises in the practical room according to various roles, including the client, his family, the nurse and other members of the treatment team. In the group discussion group, students are divided into groups of 5-6 people. In each group, they will discuss the necessary education for children with different diseases in a group and in consultation with each other. During this period, the students of the control group will receive the usual education of the faculty.

خودکارآمدی قضاوت فرد در مورد توانایی خود برای دستیابی به موفقیت در یک حوزه خاص است(1) که مهمترین جزء«نظریة شناختی ـ اجتماعی بندورا[1] ( »1977) است(2) و در واقع می توان گفت خودکارآمدی توانایی سازنده ای است که در آن مهارت ها، نگرش ها، عواطف و رفتارهای افراد برای دستیابی به اهداف مختلف به خوبی سازماندهی می شود(3). از طرفی سازة خودکارآمدی در آموزش علوم پزشکی اهمیت ویژه ای دارد؛ به نحوی که خودکارآمدی را عامل مؤثری درهمبستگی دانش و نگرش دانشجویان، با در نظر گرفتن توانایی آنها در برقراری ارتباط، ارائه اطلاعات و پشتیبانی و خودمدیریتی لحاظ می کنند(4) . از طرفی درک خودکارآمدی به عنوان یک پیش بینی کننده رفتار پرستاری نقش مهمی در عملکرد پرستاری دارد(5). تحقیقات پرستاری نشان داده که پرستاران با درک خودکارآمدی بالاتر، عملکرد بهتر، مراقبت با کیفیت‌تر، را ارائه می‌دهند و تعهد بیشتری داشته و در مقابل مشکلات استقامت بیشتری نشان می‌دهند(6). امروزه بسیاری از دانشگاه‌های دنیا به دنبال روش‌های آموزشی هستند، که بتواند مهارت‌های تصمیم‌گیری بالینی و خودآموزی دانشجویان پرستاری و در نتیجه خودکارآمدی آن ها را افزایش و بهبود بخشد(7). از طرفی، ارائه یک برنامه آموزشی مناسب و دانشجو _ محور می تواند موجب ارتقای مهارت های ارتباطی بالینی و همچنین افزایش خودکارآمدی و توانایی های دانشجویان پرستاری شود(8) که این خواسته، با روش آموزشی ایفای نقش (Role-playing) امکان پذیر است(9). رویکرد ایفای نقش در آموزش پزشکی یک روش یادگیری فعال و دانشجو محور است که برای ایجاد تجربه شخصی در یک محیط امن و حمایتی طراحی شده است و بر درک و توسعه روابط و مهارت های بین فردی تأکید دارد(10). همچنین به کارگیری روش ایفای نقش می تواند، مشاوره آموزش ارائه های مددجویان و تجربیات یادگیری دانشجویان را ارتقا بخشد(11) و می تواند با شبیه سازی صلاحیت حرفه ای، خودکارآمدی پرستاران را توسعه دهد(12). در همین راستا مطالعه کرباسی و همکاران(2019) نشان داد که به‌کارگیری روش آموزشی ایفای نقش در مقایسه با روش آموزش سنتی، می‌تواند به ارتقای خودکارآمدی دانشجویان پرستاری کارشناسی منجر شود(13).

از طرفی از آنجا که پرستاری حرفه ای مبتنی بر عملکرد است(14, 15) و آموزش حرفه ای پرستاری در مقطع کارشناسی صورت می گیرد(16)؛ بنابراین آموزش اصول صحیح به دانشجویان مهم است؛ زیرا انتخاب روش مناسب آموزش پرستاری می تواند آموزش را جذاب تر و موثرتر کند(17). برای مثال، بحث گروهی کوچک یکی از مفیدترین و قابل اعتمادترین روش های آموزشی است که بهترین روش برای تغییر نگرش است و در خدمت اهداف فکری، عاطفی و اجتماعی است(18). از طرفی مشارکت در بحث، جالب است و یکی از بهترین راه ها برای ایجاد تفکر خلاق و تفکر انتقادی و یافتن نقاط ضعف و ایجاد تغییرات رفتاری در افراد است(19). همچنین این روش یکی از پرکاربردترین روش های بحث محور، مؤثرترین و معتبرترین روش تدریس است و هدف آن رسیدن به یک نتیجه مشترک است. بحث در گروه های کوچک یک روش جمعی برای تفکر در مورد یک مشکل است و بر ایده های همه تکیه دارد و دانشجویان شرکت‌کننده در گروه‌ها فرصت‌های برابر برای بحث و تبادل نظر دارند(20). همچنین استفاده از بحث گروهی به عنوان یک روش آموزشی کارآمد در افزایش شایستگی پرستاران در قضاوت بالینی و استدلال تشخیصی آنها تلقی می شود و می‌تواند جنبه خودکارآمدی دانشجویان در یادگیری را بهبود بخشد (21-23).در همین راستا نتایج مطالعه Jaya (2017) نشان داد که بحث گروهی می تواند به عنوان روشی موثر در افزایش خودکارآمدی دانشجویان در نظر گرفته شود(24). از طرفی تعداد کمتر افراد در روش بحث گروهی کوچک در مقایسه با روش بحث گروهی امکان مشارکت بیشتر در بحث و فرصت بیشتر برای بیان نظرات و تمرکز و بحث بیشتر بر موضوع را فراهم می کند که یکی از مزایای این روش نسبت به روش بحث گروهی است. Hammer(1998) اظهار می دارد که در بحث گروهی کوچک، دانش جویان فرصت های زیادی دارند؛ که در آن می توانند نظرات، ایده های خود را بیان کنند. بیان ایده های خود بدون شرم می تواند توانایی دانشجویان را توسعه دهد؛ زیرا آنها می آموزند که چگونه با به اشتراک گذاشتن و اصلاح ایده های یکدیگر، وظایف خود را کامل کنند(25). از طرفی زمان بر بودن و عدم مشارکت افراد خجالتی در بحث و حواس پرتی از جمله محدودیت ها و معایب این روش است(19). با توجه به مطالعه رحمانی و همکاران(2007)در ایران به دلیل کمبود وقت یا عدم مهارت مربیان، روش بحث گروهی در آموزش پرستاری کمتر مورد استفاده عملی قرار گرفته است(26). بنابراین با توجه به اهمیت ارتقای مهارت های خودکارآمدی دانشجویان پرستاری و کارکرد ها و مزایای بارز آن و از سوی دیگر خلأ در کاربرد آن، که ممکن است این خلأ توسط این روش ایفای نقش یا بحث در گروهای کوچک پر شود، بررسی مقایسه تأثیر اجرای این دو شیوه آموزشی بر مهارت های خودکارآمدی دانشجویان پرستاری ضروری به نظر می رسد.

خودکارآمدی دانشجویان پرستاری بعد از مداخله آموزش در گروه کنترل و مداخله 1 متفاوت است.

خودکارآمدی دانشجویان پرستاری بعد از مداخله آموزش در گروه کنترل و مداخله 2 متفاوت است.

خودکارآمدی دانشجویان پرستاری بعد از مداخله آموزش در گروه مداخله 2 و مداخله 1 متفاوت است.

خودکارامدی دانشجویان پرستاری بعد از مداخله در هر سه گروه (آموزش سنتی، بحث در گروه های کوچک و ایفای نقش) متفاوت است. 

تعیین مقایسه تاثیر دو روش آموزش بحث در گروه های کوچک و ایفای نقش بر خودکارآمدی دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی زاهدان در سال 1403 

تعیین و مقایسه میانگین نمره خودکارامدی دانشجویان پرستاری قبل و یک ماه بعد از مداخله در دو گروه مداخله 1 و گروه مداخله 2

تعیین و مقایسه میانگین نمره خودکارامدی دانشجویان پرستاری قبل و یک ماه بعد از مداخله در دو گروه مداخله 1 و گروه کنترل

تعیین و مقایسه میانگین نمره خودکارامدی دانشجویان پرستاری قبل و یک ماه بعد از مداخله در دو گروه کنترل و گروه مداخله 2

تعیین و مقایسه میانگین نمره خودکارامدی دانشجویان پرستاری قبل و یک ماه بعد از مداخله در سه گروه ( آموزش سنتی، بحث در گروه های کوچک و ایفای نقش)

دانشکده های علوم پزشکی

دانشجویان رشته های مختلف علوم پزشکی

در حیطه ی آموزش استفاده از روش های خلاق، فعال، مبتنی بر مسئله و مشارکت محور مورد توجه قرار گرفته است و طیف گسترده ای از این روش های فعال در امر بهبود یادگیری مورد استفاده قرار می گیرند. در این میان استفاده از روش های ایفای نقش و بحث گروهی که بیشترین تاکید را بر تغییرات تعاملات فردی و بین فردی دارد به عنوان یکی از روش های مهم آموزشی جایگاه خود را در بیشتر دانشکده های علوم پزشکی باز نکرده است بنابراین این مطالعه با هدف مقایسه تاثیر دو روش آموزش بحث در گروه های کوچک و ایفای نقش بر خودکارامدی دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی زاهدان در سال 1403 انجام خواهد گرفت. 

• خودکارامدی:

تعریف نظری: خودکارامدی قضاوت فرد در مورد توانایی های خود برای دستیابی به موفقیت در یک حوزه خاص است. در واقع خودکارامدی توانایی سازنده ای است که در آن مهارت ها، نگرش ها، عواطف و رفتارهای افراد برای دستیابی به اهداف مختلف سازماندهی می شود(3).

-تعریف عملی: منظور از خودکارامدی در این مطالعه نمره ای است که دانشجو از پرسشنامه Sherer کسب می کند. نمرات این پرسشنامه بین17-85 است و نمره بالاتر نشان دهنده خودکارامدی بیشتر است. 

• ایفای نقش:

تعریف نظری: رویکرد ایفای نقش در آموزش پزشکی یک روش یادگیری فعال و دانشجومحور است که برای ایجاد تجربه ی شخصی در یک محیط امن و حمایتی طراحی شده و بر درک و توسعه و روابط و مهارت های بین فردی تاکید دارد(10).

تعریف عملی: منظور ایفای نقش در این مطالعه شرکت دانشجویان پرستاری در جلسات آموزشی یک ساعته در قالب گروه های 5-6 نفره و نوشتن سناریوهای آموزشی براساس واحد درسی پرستاری کودک بیمار و انجام تمرینات عملی باتوجه به نقش های گوناگون از جمله پرستار، مددجو، خانواده وی و.. در اتاق پراتیک دانشکده پرستاری مامایی زاهدان می باشد.

• بحث در گروه های کوچک:

تعریف نظری: بحث در گروه های کوچک یک روش جمعی برای تفکر در مورد یک مشکل است و بر ایده های همه تکیه دارد و دانشجویان شرکت کننده در گروه فرصت برابری برای بحث و تبادل نظر دارند(20).

تعریف عملی: منظور از بحث گروهی در این مطالعه  شرکت دانشجویان در 4 جلسه کلاس آموزشی یک ساعتهدر قالب  گروه های5-6 نفری است و هر گروه در مورد آموزش های لازم برای کودکان مبتلا به بیماری های مختلف (مانند سندرم نفروتیک، آسم، دیابت و ...) به صورت گروهی و با مشورت هم استخراج می شود.

نیمه تجربی سه گروهه با طرح پیش آزمون- پس آزمون

جامعه مورد مطالعه شامل کلیه دانشجویان نیمسال دوم کارشناسی پرستاری دانشگاه علوم پزشکی زاهدان که واحد کودک بیمار برای آن ها ارائه گردیده است. 

معیار ورود: 

• داشتن واحد تحصیلی کودک بیمار در نیمسال تحصیلی

معیار خروج:

• حذف واحد درسی کودک بیمار
• انصراف از ادامه تحصیل در رشته ی پرستاری
• انتقالی گرفتن به دانشگاهی دیگر

حجم نمونه بر اساس میانگین و انحراف معیار مطالعه شفیعی و همکاران و با حدود اطمینان 95 درصد و براساس فرمول زیر تعداد 11 نفر براورد گردید. به منظور افزایش اطمینان از کفایت نمونه ها و ریزش احتمالی نمونه ها، 20 نفر در هر گروه نفر گرفته می شود(32).  

n ₌  ( Z_1-α/2 + Z_{1- β}) ² (S₁ ² + S₂ ²)

                   ( µ_{1 -} µ₂)

X^-₂=11/57           X^-₁=12/57          S₂=1/98          S₁=1/13       z_1-a/2=1/96       Z_1-B=1/64

پژوهشگر پس از اخذ معرفی نامه از معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی زاهدان به دانشکده پرستاری مراجعه می کند. پس از بیان اهداف تحقیق، دانشجویان هر کلاس با برداشتن کارت قرمز (گروه ایفای نقش)، کارت سبز (گروه بحث در گروه های کوچک) و کارت زرد (گروه کنترل) در سه گروه مداخله 1 (ایفای نقش)، مداخله 2 (بحث در گروه های کوچک) و گروه کنترل قرار می گیرند.

پرسشنامه مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامه خودکارامدی sherer و همکاران است. این پرسشنامه دارای 17 سوال است. و شامل سه مولفه ی میل به آغازگری رفتار (سوال 7، 9، 10، 11، 12)، میل به گسترش تلاش برای کامل کردن تکلیف (1،2، 8) و مقاومت در رویارویی با موانع (3،4، 5، 6،23، 14، 15، 16، 17) است. نمره گذاری این پرسشنامه بر اساس مقیاس 5 درجه ای انجام می گیرد، که امتیاز هر یک به ترتیب ذیل است (کاملا مخالف=1 مخالف=2 حد واسط=3 موافق=4 کاملا موافق=5). بنابراین بیشترین امتیاز این پرسشنامه 85 و کمترین امتیاز آن 17 است. سوالات 2، 4، 5، 7، 11، 12، 14 و 16 به صورت معکوس می باشند. نمره بالاتر نشان دهنده خودکارآمدی بیشتر است. روایایی این پرسشنامه در مطالعه براتی بختیاری و همکاران (1375) 0/79 و پایایی آن 0/85 محاسبه شده است (34 , 35). 

پژوهشگر پس از اخذ معرفی نامه از معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی زاهدان به دانشکده پرستاری مراجعه می کند. پس از بیان اهداف تحقیق، دانشجویان هر کلاس با برداشتن کارت قرمز (گروه ایفای نقش)، کارت سبز (گروه بحث در گروه های کوچک) و کارت زرد (گروه کنترل) در سه گروه مداخله 1 (ایفای نقش)، مداخله 2 (بحث در گروه های کوچک) و گروه کنترل قرار می گیرند. ابتدا پرسشنامه خودکارامدی توسط تمام دانشجویان تکمیل می شود. مداخله در طی 4 جلسه و هر هفته یک جلسه 60 دقیقه ای در اتاق پراتیک دانشکده پرستاری مامایی زاهدان انجام می گیرد. دانشجویانی که کارت قرمز را انتخاب کرده بودند در گروه ایفای نقش قرار می گیرند.در  این گروه دانشجویان به گروه های 5-6 نفره تقسیم می شوند و سپس از آنان خواسته می شود موضوعاتی را برای آموزش به بیماران بر اساس علاقه خود و راهنمایی پژوهشگر انتخاب کنند و سپس گروه ها به نوشتن سناریو تشویق می شوند. سناریوها بر اساس واحد درسی پرستاری کودک بیمار که در همان ترم برای دانشجویان ارائه می شود خواهد بود. در مرحله بعد سناریو توسط پژوهشگر و مدرس درس مربوطه (دکتر قلجایی) مورد بازبینی قرار خواهد گرفت. دانشجویان پس از اصلاح سناریوهای تهیه شده تمرینات عملی را در اتاق پراتیک با توجه به نقش های گوناگون از جمله مددجو، خانواده وی، پرستار و سایر اعضای تیم درمان انجام خواهند داد. در گروه بحث گروهی دانشجویان به گروه های 5-6 نفری تقسیم می شوند در هر گروه در مورد آموزش های لازم برای کودکان با بیماری های مختلف به صورت گروهی و با مشورت هم استخراج خواهند کرد. دانشجویان گروه کنترل طی این مدت آموزش مرسوم دانشکده را دریافت خواهند کرد. یک ماه بعد از پایان مداخله پرسشنامه خودکارامدی توسط دانشجویان به روش مصاحبه تکمیل خواهد شد. 

داده ها بعد از جمع آوری، کدگذاری توسط SPSS نسخه 27 مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهد گرفت. توزیع نرمال داده ها با استفاده از آزمون شاپیروویلک محاسبه خواهد شد. فراوانی، درصد، میانگین و انحرااف معیار به کمک آمار توصیفی تعیین خواهد شد. از آزمون تی زوجی برای مقایسه میانگین نمره خودکارامدی قبل و بعد هر گروه استفاده خواهد شد. برای مقایسه متغیرهای سه گروه نیز از ازمون کای دو و فیشر استفاده می شود. 

راهنمای عمومی اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی دارای آزمودنی انسانی در جمهوری اسلامی ایران 1392

1.هدف اصلی هر پژوهش باید ارتقای سلامت انسان ها توام با رعایت کرامت و حقوق ایشان باشد.

11. کمیته اخلاق در پژوهش علاوه بر بررسی و تصویب طرح نامه و دستورالعمل، این حق را دارد که طرح را در حین و بعد از اجرا از نظر رعایت ملاحضات اخلاقی مورد پایش قرار دهد. اطلاعات و مدارکی که برای پایش از سوی کمیته اخلاق درخواست می شود، باید از سوی پژوهشگران در اختیار این کمیته گذاشته شود.

12. انتخاب آزمودنی های بالقوه از میان جمعیت بیماران یا هر گروه جمعیتی دیگر، باید منصفانه باشد، به نحوی که توزیع بارها و منافع شرکت در پژوهش، در آن جمعیت و کل جامعه، تبعیض آمیز نباشد.

13. کسب رضایت آگاهانه و آزادانه در هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی اجرا می شود، الزامی است. این رضایت باید به شکل کتبی باشد.

14. اگر در طول اجرای پژوهش تغییری در نحوه ی اجرا پژوهش داده شود یا اطلاعات جدیدی به دست آید که بر تصمیم آزمودنی مبنی بر ادامه ی شرکت در پژوهش تاثیرگذار باشد، باید به موضوع به اطلاع کمیته اخلاق رسانده شود و در صورت موافقت کمیته با ادامه پژوهش، مراتب به اطلاع آزمودنی رسانده شود و رضایت آگاهانه مجددا اخذ گردد.

25. پژوهشگر مسئول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنی ها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. هم چنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنی ها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هر گونه انتشار داده یا اطلاعات به دست آمده باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد.

27. در پایان پژوهش هر فردی که به عنوان آزمودنی به آن مطالعه وارد شده است، این حق را دارد که درباره نتایج مطالعه آگاه شود و از مداخلات یا روش هایی که سودمندی شان در مطالعه نشان داده شده است، بهره مند شود.

28. پژوهشگران موظفند که نتایج پژوهش های خود را صادقانه، دقیق و کامل منتشر کنند. نتایج، اعم از منفی یا مثبت، و نیز منابع تامین بودجه، وابستگی سازمانی و تعارض منافع باید کاملا آشکارسازی شوند. پژوهشپران نباید در هنگام عقد قرارداد انجام پژوهش، هیچ گونه شرطی را مبنی بر حذف یا عدم انتشار یافته هایی که از نظر حمایت کننده ی پژوهش مطلوب نیست، بپذیرند.

31. روش پژوهش نباید با ارزش های اجتماعی، فرهنگی و دینی جامعه در تناقض باشد.

از محدودیت های این مطالعه می توان به این نکته اشاره کرد که از آنجایی که واحد کودک بیمار جز واحدهای پرمطلب و سنگین پرستاری است و حجم مطالب بسیار زیاد است  آموزش تمام مباحث در جلسات امکانپذیر نمی باشد بنابراین بهتر است مطلب مهم تر و بولدتر از قبل مشخص شوند.

ایفای نقش 

بحث در گروه های کوچک 

خودپنداری 

دانشجویان پرستاری 

1.            Arianfar A, Seyf MH. A Causal Relationship Model of Self-regulated learning and future orientation: The Mediating Role of academic Self-Efficacy and task Value among Masters of Medical education (virtual) in Shahid Beheshti University of Medical Sciences. Journal of Medical Education Development. 2020;13(38):45-54.

2.            Bandura A. Social cognitive theory: An agentic perspective. Annual review of psychology. 2001;52(1):1-26.

3.            Orujlu S, Hemmati Maslakpak M. Assessing the Relationship between Critical Thinking and Self-Efficacy of Nursing Student. 2 Journal of Nursing Education. 2017;5(6):11-7.

4.            Sung S-C, Huang H-C, Lin M-H. Relationship between the knowledge, attitude, and self-efficacy on sexual health care for nursing students. Journal of Professional Nursing. 2015;31(3):254-61.

5.            Ghadrnezhad B, Shahoei R, Nouri B, Kalhor M. THE RELATIONSHIP BETWEEN PAIN MANAGEMENT SELF-EFFICACY AND EMOTIONAL INTELLIGENCE IN NURSES OF BANEH CITY HOSPITALS IN 2021. Nursing and Midwifery Journal. 2023;21(4):260-71.

6.            Alavi A, Bahrami M, Zargham‐Boroujeni A, Yousefy A. Characteristics of caring self‐efficacy in pediatric nurses: A qualitative study. Journal for Specialists in Pediatric Nursing. 2015;20(3):157-64.

7.            Habibzadeh Hossein KAN, Khalkhali Hamidreza, Mohammadpour Yusuf. Investigating the effect of evidence-based education on the self-efficacy of nursing students. Strides in Development of Medical. 2015:500-7.

8.            Ranse K, Grealish L. Nursing students’ perceptions of learning in the clinical setting of the Dedicated Education Unit. Journal of Advanced nursing. 2007;58(2):171-9.

9.            Colletti L, Gruppen L, Barclay M, Stern D. Teaching students to break bad news. The American journal of surgery. 2001;182(1):20-3.

10.         Billings DM. Role-play revisited. The Journal of Continuing Education in Nursing. 2012;43(5):201-2.

11.         Soltanian A, Khatiban M, Karbasi F. The effects of teaching the communication skills to patients through Role-Playing method on nursing students' Self-Efficacy. Scientific Journal of Hamadan Nursing & Midwifery Faculty-ISSN. 2019;2008:2819.

12.         Hsu L-L, Chang W-H, Hsieh S-I. The effects of scenario-based simulation course training on nurses' communication competence and self-efficacy: a randomized controlled trial. Journal of professional nursing. 2015;31(1):37-49.

13.         karbasi f, khatiban M, Soltanian A. The Effects of Teaching the Communication Skills to Patients Through Role-Playing Method on Nursing Students' Self-Efficacy. Avicenna Journal of Nursing and Midwifery Care. 2019;26(6):357-65.

14.         Choi Y-J. Exploring experiences of psychiatric nursing simulations using standardized patients for undergraduate students. Asian nursing research. 2012;6(3):91-5.

15.         Hsieh S-I, Hsu L-L. An outcome-based evaluation of nursing competency of baccalaureate senior nursing students in Taiwan. Nurse education today. 2013;33(12):1536-45.

16.         Vernon R, Chiarella M, Papps E. Confidence in competence: legislation and nursing in New Zealand. International Nursing Review. 2011;58(1):103-8.

17.         Dorri S, Ashghali Farahani M, Maserat E, Haghani H. Comparison of role play and conventional training methods on long-term learning of nursing students. Development Strategies in Medical Education. 2020;7(1):61-77.

18.         Liu J. Asian students' classroom communication patterns in US universities. 2001.

19.         Razi M, Reyhani T, Nekah SMA, Rajabpoor M. Effect of Training on Communication Skills of Nurses with Child through Small Groups Discussion. Future of medical education journal. 2016;6(4).

20.         M. M. Teaching in small groups (Group discussion). Education Strategies in Medical Sciences (ESMS). 2009;2(4):138-87.

21.         Miller M, Nunn GD. USING GROUP DISCUSSIONS TO IMPROVE SOCIAL PROBLEM-SOLVING AND LEARNING. Education. 2001;121(3).

22.         Gharekhanlou F, Jabari M. Effectiveness of Educational Workshop of FAST and EFAST Ultrasonography on Elevation of Knowledge and Skill of Surgical Residents. Future of Medical Education Journal. 2011;1(1):38-41.

23.         Silvana A, Kustati M, Darmayanti D. The use of small group discussion and snowballing techniques: An effort to enhance EFL students’ self–efficacy and speaking skill. Al-Ta lim Journal. 2018;25(1):77-86.

24.         Jaya A. THE EFFECTS OF GROUP DISCUSSION ON THE STUDENTS’SPEAKING ACHIEVEMENT AND SELF-EFFICACY. English Empower: Journal of Linguistics and Literature. 2017;2(01):10-9.

25.         Ur P. A course in language teaching: Practice and theory: Cambridge Cambridge University Press; 1999.

26.         Rahmani A, MOHAJEL AAR, Fathi AE, ABD ELAHZADEH LF. COMPARING THE EFFECTS OF CONCEPT MAPPING AND INTEGRATION METHOD ON NURSING STUDENTS'LEARNING IN NURSING PROCESS COURSE IN TABRIZ UNIVERSITY OF MEDICAL SCIENCES. 2007.

27.         Tan RK, Polong RB, Collates LM, Torres JM. Influence of Small Group Discussion on the English Oral Communication Self-Efficacy of Filipino ESL Learners in Central Luzon. TESOL International Journal. 2020;15(1):100-6.

28.         Miller TR, McCormack D, McIntyre RC, Nelson T. ROLE-PLAYING, SELF-EFFICACY AND THE AT-RISK READING STUDENT. Journal of Student Success and Retention Vol. 2019;5(2).

29.         Karatay G, Gürarslan Baş N. Effects of role-playing scenarios on the self-efficacy of students in resisting against substance addiction: a pilot study. INQUIRY: The Journal of Health Care Organization, Provision, and Financing. 2017;54:0046958017720624.

30.         Johnson H. Impacting Student Self-Efficacy in English/Language Arts: Using Student-Generated Questions in Small Group Discussions. 2023.

31. Ashghali Farahani M, Maserat Aghdam E, Haghani H. Effect of role play training on the knowledge of Nursing students on patients education. Iran journal of Nursing.Vol 31,No.115,Dec 2018:29-40.

32.Shafiei M, Shafiei N.A comparative study of group teaching and lectures on the learning rate of operating and nursing students. 

33.Pakravan F,Noroozinia R,Ghazi Z,Pooragha B.Investigating the two step discusion method in small groups to enhance the basic immunology course. development steps in medical education Journal. 

34. Sherer M, Maddux J.E, Mercandante B, Prentice-Dunn S, Jacobs B. AND Rogers R.W.(198). 

35.The self-efficacy scale: construction and validation. Psycological Reports, 51, 663-671. 

این پژوهش با هدف مقایسه تاثیر دو روش بحث در گروه های کوچک و ایفای نقش بر خودکارامدی دانشجویان پرستاری می باشد. که دانشجویان پرستاری که درس کودک بیمار را در این نیمسال تحصیلی برداشته اند وارد مطالعه میشوند و به صورت انتخابی در یکی از گروه های بحث در گروه های کوچک و ایفای نقش قرار می گیرند.

این پژوهش خون گیری ندارد.

از مزایای این پژوهش برای دانشجویان پرستاری میتوان به بهبود خودکارامدی و قدرت یادگیری اشاره کرد.

این پژوهش هیچ گونه خطری برای شما ندارد.

این پژوهش هیچ گونه خطری برای شما ندارد، با این حال پژوهشپر در کنار شما بوده و پاسخگوی همه سوالات شما خواهد بود.

در این پژوهش هزینه مداخلات بر عهده مجری یا مجریان طرح خواهد بود و دانشجویان هیچ گونه هزینه ی اضافی پرداخت نخواهند کرد.

در صورت عدم پذیرش، دانشجویان می توانند از روش های جایگزین تدریس همانند قبل استفاده کنند

نتایج مطالعه به اطلاع دانشجویان خواهد رسید و این نتایج به صورت کاملا محرمانه و صرفا به خاطر مقاصد پژوهش به کار خواهد رفت و هویت دانشجو در چارچوب قانون و جامعه و خانواده محرمانه خواهد ماند.

شماره تلفن از پژوهشگر در اختیار قرار خواهد گرفت تا در طول مطالعه اگر به سوال یا مشکلی برخورد کردندبا پژوهشگر در میان بگذارند.

شرکت من در مطالعه کاملا اختیاری استو آزاد خواهم بود که از شرکت در مطالعه امتناع نموده و یا هر زمان که مایل بودم از پژوهش مذکور خارج شوم.

با توجه به اطلاعات موجود در این فرم و توضیحات حضوری مجری یا همکاران طرح موافقت خود را با شرکت در این مطالعه اعلام می نمایم. یک نسخه از این فرم به من داده شده و فرصت خواندن آن را داشته ام.

پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک: 

جنسیت   دختر0  پسر 

سن   ..... سال 

وضعیت تاهل  مجرد 0     متاهل 0 

معدل ترم قبل ...... 

علاقه به حرفه ی پرستاری بلی 0    خیر 0 

علاقه به درس کودک بیمار   بلی 0    خیر 0